Co podawać tucznikom, aby poprawić mięsność? Część 1

Download PDF

Głównym celem tuczu jest przetwarzanie podawanych zwierzęciu pasz na pełnowartościową tuszę o dużej zawartości mięsa. Żywienie tuczników polega na dostarczeniu im niezbędnych składników pokarmowych zgodnie z zapotrzebowaniem.

Wymagają one odpowiedniej intensywności żywienia do fazy tuczu, jeśli chcemy osiągnąć szybkie tempo wzrostu, dobre wykorzystanie paszy i wysoką mięsność.
Istnieją dwa podejścia do optymalizowania dawki pokarmowej w okresie tuczu. Tradycyjne podejście opiera się na tym, że spożycie składników odżywczych będzie dyktować tempo wzrostu i odkładanie tkanki mięśniowej w tuszy. Tucznik rośnie w takim tempie i tyle odkłada mięśni, na ile pozwalają na to składniki pokarmowe (pod warunkiem zdolności genetycznej do określonego wzrostu).

Monitoring pobrania paszy przez tuczniki

Głównym problemem weryfikacji takiego podejścia jest dokładne szacowanie spożycia paszy. Wiele czynników może je kształtować, a podejście do dawkowania „na oko” jest ryzykowne. Zwiększanie intensywności żywienia ponad potrzeby powoduje zwiększenie przyrostu tłuszczu przy jednoczesnym wzroście zużycia paszy na 1 kg przyrostu masy ciała. Drugie podejście mówi o tym, że przyrosty masy ciała i odkładanie tkanek w organizmie jest ściśle określone na podstawie wyliczonych wcześniej strawności składników pokarmowych i wiemy ile dokładnie tucznik może przyrosnąć.

Sytuacja na rynku, która wpłynęła na mięsność

Zmiana systemu skupu tuczników wpłynęła na jakość pozyskiwanego materiału do uboju. Otrzymywanie zapłaty wyłącznie za żywą wagę promowało wysokie przyrosty, niskie zużycie paszy, bez uwzględnienia wskaźników udziału tłuszczu i mięsa. Skutkowało to wysoką zawartością tłuszczu w tuszy. Dopasowanie dawki pokarmowej do krzywej wzrostu i rozwoju zwiększa efektywność wykorzystania paszy i poprawia opłacalność produkcji. Wzrost zużycia paszy na 1 kg przyrostu masy ciała ma miejsce od masy 90 kg.

Zapotrzebowanie na energię i białko w żywieniu tuczników

Zapewnienie odpowiedniej ilości energii i białka (w tym zwłaszcza aminokwasów) jest kluczowym elementem strategii żywienia tuczników. Energia jest potrzebna do wzrostu mięśni, ale jej nadmiar zwiększa otłuszczenie. Zwiększenie energii w dawce pokarmowej poprzez wprowadzenie dodatkowego tłuszczu wpływa na spadek spożycia paszy. Tuczniki karmione w ten sposób charakteryzują się szybszym wzrostem, a efektywność przyrostu poprawia się. Jednak dzieje się to kosztem zwiększonego otłuszczenia tuszy. Dobre wykorzystanie paszy i szybki wzrost tuczników wspomagają rotację oraz obniżają koszty produkcji poniesione na żywienie tuczników. Zbyt duża ilość włókna surowego (> 5-7%), przy wzroście tkanki tłuszczowej, wpływa na spadek przyrostów. Nierównomierny wzrost i rozwój osobników w obrębie tej samej grupy technologicznej wynika z czynników żywieniowych, genetycznych, zdrowotnych i środowiskowych.

żywienie tuczników

W tuczu dwufazowym zaleca się w pierwszym okresie ustalenie białka ogólnego w mieszance na poziomie 17%, a w drugiej fazie 15%

Żywienie tuczników w celu zwiększenie umięśnienia

Umięśnienie tuszy można zwiększyć poprzez zwiększenie poziomu białka możliwego do odłożenia lub zmniejszenia odkładania tłuszczu. Odłożenie odpowiedniej ilości białka jest możliwe tylko dzięki odpowiedniemu bilansowi energii i aminokwasów. W tuczu dwufazowym zaleca się w pierwszym okresie ustalenie białka ogólnego w mieszance na poziomie 17%, a w drugiej fazie 15%. Białko dostarcza aminokwasy, które wpływają na procesy życiowe oraz wzrost mięśni. Lizyna jest najczęściej aminokwasem limitującym i należy zwracać uwagę, aby pozostały profil aminokwasowy był odpowiednio skonstruowany względem niej. Jeśli poziom aminokwasów w dawce jest niewystarczający do odkładania białka, wtedy świnie rosną powoli, otłuszczenie tuszy jest większe.

Probiotyki w żywieniu tuczników

Wprowadzony od dnia 1 stycznia 2006 roku całkowity zakaz stosowania antybiotykowych stymulatorów wzrostu wpłynął na wzrost zainteresowania innymi preparatami (kwasy organiczne, oligosacharydy, probiotyki, prebiotyki, zioła, itp.), które mogą spełniać podobne funkcje. Stosowanie szerokiej gamy niektórych dodatków żywieniowych w trakcie tuczu może przyczynić się do poprawy wyników tuczu. Poprzez podawanie probiotyków oczekiwać można eliminacji patogenów dzięki bakteriocynom i obniżeniu pH; współzawodniczenia ze szkodliwą mikroflorą o dostęp do źródeł energii, minerałów, miejsc osiedlenia; stymulacji reakcji enzymatycznych; zmniejszania produkcji amoniaku i związków fenolowych; aktywacji makrofagów. Probiotyki w swoim składzie posiadają najczęściej szczepy bakterii dobrane pod kątem ich użyteczności spośród wielu mikroorganizmów tego samego gatunku.

Bacillus

Suplementacja dawki pokarmowej w odpowiednio dobrane szczepy bakterii Bacillus poprawia wykorzystanie paszy przez tuczniki i skraca czas rozkładu odchodów. Dodatek tych bakterii zwiększa przyrosty dzienne oraz zmniejsza upadki. Obniżenie i utrzymanie niskiego pH w przewodzie pokarmowym odbywa się poprzez produkcję kwasów organicznych. Właściwości stymulatora wzrostu wynikają z faktu wytwarzania enzymów rozkładających cukry, tłuszcze oraz białka. Probiotyki chemiczne wytwarzają własne enzymy, które zwiększają sekrecję gruczołów trawiennych oraz wzmagają perystaltykę jelit. Probiotyki mogą zwiększać aktywność niektórych enzymów, w tym głównie laktazy, sacharazy i maltazy, poprawiając wskaźniki strawności paszy. Dla produkcji mieszanek paszowych istotne jest, aby probiotyki były odporne na niekorzystne działanie w procesie produkcji i przechowywania tj. temperatura, ciśnienie, oddziaływanie wody i metali ciężkich. Czas ich aktywności nie może być krótszy niż 4 miesiące. Często stosuje się więc zabiegi przedłużające aktywność bakterii.

Porównanie działania antybiotyków i probiotyków (Jecela i wsp., 2010)

Działanie AntybiotykiProbiotyki
miejsceW jelitach i innych narządach poza układem pokarmowym Wyłącznie w układzie pokarmowym (nie są wchłaniane)
sposób Bezpośrednie działanie bakteriobójcze Pośrednio poprzez regulację mikroflory jelitowej oraz hamowanie rozwoju patogenów
czas Natychmiast W dniach
rodzaj drobnoustrojówNiszczą mikroflorę pożyteczną i patogennąZwiększają ilość drobnoustrojów pożytecznych

 

Dowiedz się z kolejnej części o roli prebiotyków w żywieniu tuczników.

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena / 5. Liczba głosów

Pszenica ozima RGT TrefferKup teraz Wysoki i stabilny plon nawet na słabszych stanowiskach

Z forum

Powiązany temat:

Żywienie trzody chlewnej
eagle19
21 godzin temu, gomez181 napisał:   soi wcale nie stosujesz? a warchlaka?Soi na grower do około 50 kilogramowych świniaków podawałem 5%, do teg...
zobacz więcej »
staszek131415
Dnia 23.10.2018 o 18:30, eagle19 napisał: Warto zastanowić się nad grochem, można go już dostać za 750 zł tonę. Ja teraz dużym tucznikom podaję go 15 % i 5% śruty r...
zobacz więcej »
gomez181
eagle19 napisał: Warto zastanowić się nad grochem, można go już dostać za 750 zł tonę. Ja teraz dużym tucznikom podaję go 15 % i 5% śruty rzepakowej. Świnie mają 5 miesięcy i 1 ty...
zobacz więcej »
...
Zobacz pozostałe wpisy

Dodaj komentarz

avatar
  Subskrybuj  
Powiadom o