IBR – niebezpieczny wirus. Jak pozbyć się choroby?

IBR to podstępny i niebezpieczny wirus. Często bowiem bywa bezobjawowy, a zarażone zwierzęta są jego nosicielami i źródłem zakażenia do końca życia.

IBR to podstępny i niebezpieczny wirus. Często bowiem bywa bezobjawowy, a zarażone zwierzęta są jego nosicielami i źródłem zakażenia do końca życia. Chorobę wywołuje herpeswirus bydła typu 1 (BHV-1) oraz jego podtypy. Niestety, IBR jest groźny także dla ludzi.

Wirus IBR, czyli zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła, rzadko występuje w środowisku zewnętrznym, ponieważ niezwiązany z komórką szybko ginie. Atakuje głównie bydło. Zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt, inseminację, kontakt płciowy lub narzędzia do oporządzania zwierząt, ale przenosi go też człowiek.

Jeśli natomiast chodzi o objawy choroby, niestety charakterystyczną cechą wirusa jest jego ukryte działanie. Uaktywnia się w sytuacjach stresowych, jak transport, inna choroba czy zmiana żywienia.

Objawy

Jeśli choroba pojawi się w stadzie, można zaobserwować:

  • poronienia,
  • problemy z układem oddechowym,
  • spadek wydajności mlecznej,
  • utrudniony odchów cieląt,
  • wysoką gorączkę bydła.

Cielęta mogą też zarazić się w okresie życia płodowego, jeżeli ich matki uległy zakażeniu w okresie ciąży.

W Polsce oraz innych krajach Unii Europejskiej choroba ta podlega zgłaszaniu, a eliminacja zwierząt zakażonych odbywa się na zasadzie dobrowolności.

Zachorowalność u bydła niezależnie od wieku wynosi nawet 100%. Poziom śmiertelności jest natomiast bardzo zmienny, aczkolwiek może sięgać nawet do 15%. Przy czym prawidłowe rozpoznanie choroby i odpowiednie postępowanie może ograniczyć straty bezpośrednie do 2–10%. W dodatku przy braku powikłań zakażenie często przechodzi niezauważalnie. Nie oznacza to jednak, że wystąpienie wirusa może zostać przez nas zbagatelizowane.

Jak leczyć?

Jedynym sposobem radzenia sobie z chorobą jest eliminacja osobników zakażonych, wspomagana szczepieniami. Zwalczanie IBR trwać może do 5–7 lat, chociaż w niektórych przypadkach możliwe jest uwolnienie stada od choroby prawie natychmiast. Dlatego właśnie tak ważna jest natychmiastowa konsultacja z weterynarzem i podjęcie odpowiednich kroków w celu walki z wirusem.

W Polsce oraz innych krajach członkowskich Unii Europejskiej choroba ta podlega zgłaszaniu, a eliminacja zwierząt zakażonych odbywa się na zasadzie dobrowolności, przy lub bez udziału dodatkowych szczepień ochronnych.

***

Więcej o chorobach dręczących bydło i sposobach radzenia sobie z nimi możecie przeczytać na łamach największego forum rolniczego AgroFoto.pl.

Drugi pokos łąki – siano od A do Z

W drugiej połowie czerwca wielu hodowców przygotowuje siano. To świetny komponent paszowy. Jak przeprowadzić związane z produkcją siana prace?

27 czerwca 2017

Skuteczna ochrona sadu – większe i lepsze plonowanie

Zaniedbany sad to z pewnością przykry widok. Drzewa w takich sadach są właściwie bezlistne i pozbawione owoców.

24 czerwca 2017

Jakie poidła dla piskląt?

Wybór poideł jest bardzo istotny zwłaszcza jeżeli chodzi o poidła dla piskląt. Jak odpowiednio dobrać poidło do rodzaju chowu i na co zwrócić uwagę?

17 czerwca 2017

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij