IBR – niebezpieczny wirus. Jak pozbyć się choroby?

IBR to podstępny i niebezpieczny wirus. Często bowiem bywa bezobjawowy, a zarażone zwierzęta są jego nosicielami i źródłem zakażenia do końca życia.

IBR to podstępny i niebezpieczny wirus. Często bowiem bywa bezobjawowy, a zarażone zwierzęta są jego nosicielami i źródłem zakażenia do końca życia. Chorobę wywołuje herpeswirus bydła typu 1 (BHV-1) oraz jego podtypy. Niestety, IBR jest groźny także dla ludzi.

Wirus IBR, czyli zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła, rzadko występuje w środowisku zewnętrznym, ponieważ niezwiązany z komórką szybko ginie. Atakuje głównie bydło. Zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt, inseminację, kontakt płciowy lub narzędzia do oporządzania zwierząt, ale przenosi go też człowiek.

Jeśli natomiast chodzi o objawy choroby, niestety charakterystyczną cechą wirusa jest jego ukryte działanie. Uaktywnia się w sytuacjach stresowych, jak transport, inna choroba czy zmiana żywienia.

Objawy

Jeśli choroba pojawi się w stadzie, można zaobserwować:

  • poronienia,
  • problemy z układem oddechowym,
  • spadek wydajności mlecznej,
  • utrudniony odchów cieląt,
  • wysoką gorączkę bydła.

Cielęta mogą też zarazić się w okresie życia płodowego, jeżeli ich matki uległy zakażeniu w okresie ciąży.

W Polsce oraz innych krajach Unii Europejskiej choroba ta podlega zgłaszaniu, a eliminacja zwierząt zakażonych odbywa się na zasadzie dobrowolności.

Zachorowalność u bydła niezależnie od wieku wynosi nawet 100%. Poziom śmiertelności jest natomiast bardzo zmienny, aczkolwiek może sięgać nawet do 15%. Przy czym prawidłowe rozpoznanie chorobyodpowiednie postępowanie może ograniczyć straty bezpośrednie do 2–10%. W dodatku przy braku powikłań zakażenie często przechodzi niezauważalnie. Nie oznacza to jednak, że wystąpienie wirusa może zostać przez nas zbagatelizowane.

Jak leczyć?

Jedynym sposobem radzenia sobie z chorobą jest eliminacja osobników zakażonych, wspomagana szczepieniami. Zwalczanie IBR trwać może do 5–7 lat, chociaż w niektórych przypadkach możliwe jest uwolnienie stada od choroby prawie natychmiast. Dlatego właśnie tak ważna jest natychmiastowa konsultacja z weterynarzem i podjęcie odpowiednich kroków w celu walki z wirusem.

W Polsce oraz innych krajach członkowskich Unii Europejskiej choroba ta podlega zgłaszaniu, a eliminacja zwierząt zakażonych odbywa się na zasadzie dobrowolności, przy lub bez udziału dodatkowych szczepień ochronnych.

***

Więcej o chorobach dręczących bydło i sposobach radzenia sobie z nimi możecie przeczytać na łamach największego forum rolniczego AgroFoto.pl.

Jaki powinien być odpowiedni mikroklimat w oborze?

Jaki powinien być mikroklimat w oborze, by zwierzęta czuły się dobrze? Na co warto zwrócić uwagę?

4 grudnia 2016

Przydomowa hodowla świń: komu się to opłaci?

Przydomowa hodowla trzody chlewnej to rozwiązanie m.in. dla małych gospodarstw i rolników ekologicznych. Co należy o niej wiedzieć?

26 listopada 2016

Krzyżowanie świń: które rasy ze sobą łączyć?

W produkcji tuczników wysokiej jakości często wykorzystywane jest krzyżowanie międzyrasowe. Jak sprawić, by dawało dobre efekty?

28 listopada 2016