O DDGS słów kilka

Wizja kurczenia się zasobów surowców kopalnianych zrodziła potrzebę poszukiwania alternatyw, które nie obciążają w znacznym stopniu globalnego środowiska.

Jednym z takich źródeł są biopaliwa pierwszej generacji, m.in. bioetanol powstały na drodze fermentacji i destylacji roślin uprawnych. Rozwój przemysłu biopaliw wiąże się z koniecznością utylizacji znacznych pokładów produktów ubocznych, które mogą być wykorzystywane w żywieniu zwierząt gospodarskich.

Naturalna utylizacja

suszony wywar z kukurydzy

fot. Fotolia

Suszony wywar z kukurydzy

Jednym z takich produktów jest – DDGS (z ang. Dried Distillers Grains with Solubles), np. suszony wywar z kukurydzy. Wykorzystanie DDGS to nie tylko odciążenie środowiska od produktów ubocznych z przetwórstwa, a również sposób na naturalną utylizację.

Ze względu na swój bogaty skład DDGS znalazł zastosowanie w żywieniu różnych gatunków zwierząt gospodarskich. Szczególnie wykorzystywany jest w żywieniu bydła i trzody chlewnej, a nawet w akwakulturzeTo, co przemawia za zastosowaniem DDGS w żywieniu zwierząt gospodarskich, to jego skład – ma on 2-3-krotnie wyższy udział składników pokarmowych niż forma wyjściowa.

Kukurydza w produkcji DDGS

Kukurydza jest najbardziej wydajnym spośród zbóż pod względem produkcji bioetanolu. Z jednej tony ziaren kukurydzy powstaje ok. 400 l etanolu oraz 320 kg COi suszonego wywaru. Roczna produkcja DDGS w USA wynosi 3,5 mln t i w ponad 80% wykorzystywana jest w żywieniu zwierząt, w największym wymiarze bydła.

Kukurydza jest najbardziej wydajnym spośród zbóż pod względem produkcji bioetanolu.

DDGS sprawdza się jako część tradycyjnych dawek pokarmowych w okresie laktacji krów. Można nim zastąpić całkowicie lub częściowo paszę treściwą np. wysokobiałkową śrutę lub paszę objętościową. Niemniej dla tej grupy produkcyjnej zaleca się wprowadzenie DDGS w zamian za część paszy treściwej niż objętościowej. Tak, by nie obniżyć zawartości tłuszczu mleka poprzez zmniejszenie udziału włókna, którego fermentacja w żwaczu ma wpływ na tworzenie tego składnika.

Dobre źródło białka

DDGS jest dla bydła bardzo dobrym źródłem białka. Jego poziom stanowi 28-36% w s.m., z czego 47-63% to białko nierozkładalne w żwaczu (RUP) (Schingoethe i wsp. 2002).To niezwykle istotne dla wysokowydajnych krów we wczesnej laktacji, ponieważ mają one duże zapotrzebowanie na białko i aminokwasy.

Białko nierozkładalne w żwaczu w niezmienionej postaci przechodzi do dalszych odcinków układu pokarmowego, gdzie tworzące je aminokwasy wchłaniane są w jelicie. Przewidziane w dawce pokarmowej krów mlecznych może służyć profilaktyce powstawiania chorób metabolicznych. Redukuje ujemny bilans energii, co jest szczególnie istotne w stadach wysoko wydajnych krów.

DDGS a wzrost wydajności

wydajność krów

fot. Fotolia

Dodatek DDGS wpływa na wydajność krów mlecznych

Janicek i wsp. (2007) dowiedli, iż dodatek DDGS w dawkach dla krów mlecznych ma wpływ na wzrost ich wydajności i poprawę profilu tłuszczu, i białka w mleku. Szulc i wsp. (2011) wskazali na wzrost wydajności w pierwszym okresie laktacji o 2,4 i 1,9 kg dziennie przy częściowym zastąpieniu przez DDGS poekstrakcyjnej śruty sojowej i makuchu rzepakowego w dawce pokarmowej dla wysoko wydajnych krów.

Ponadto obserwowano wzrost udziału białek kazeinowych w ogólnej puli białka mleka. Obecność drożdży poprawia smakowitość dawki, dzięki temu DDGS powoduje, że TMR z jego dodatkiem jest chętniej pobierany przez zwierzęta. Drożdże mają również istotny wpływ na lepszy profil aminokwasów niż w ziarnie kukurydzy.

Skrobia a fermentacja w żwaczu

DDGS z kukurydzy zawiera skrobię na poziome 4,7-5,9% w s.m., czyli znacznie mniej niż w ziarnach kukurydzy (70,6-71,8%). Uboższa ilość skrobi powoduje łagodniejszą fermentację w żwaczu, dzięki czemu nie dochodzi do nagłych spadków pH. Natomiast dłuższe utrzymywanie się wysokiej kwasowości żwacza (poniżej pH 6) prowadzi do wystąpienia kwasicy.

Źródło energii i składników mineralnych

trawienie krów

fot. Fotolia

Suszony wywar z kukurydzy wpływa na poprawę procesów trawiennych

Źródło energii w suszonym wywarze z kukurydzy stanowi tłuszcz i włókno (NDF). Udział obu frakcji włókna zawiera się w przedziałach: NDF 38-44%, ADF 19-24% w s.m. Wysoka zawartość nierozpuszczalnych frakcji włókna wpływa na poprawę procesów trawiennych oraz wzrost kwasowości jelit. Zmniejsza również ilość bakterii chorobotwórczych w przewodzie pokarmowym.

DDGS jest bogatym źródłem składników mineralnych, szczególnie związków fosforowych, siarki, witamin z grupy B oraz substancji biologicznie czynnych, tj. nukleotydów, inozytolu, kwasów nukleinowych, mannanoligosacharydów, beta-glukanów. DDGS, jako nośnik fosforu, może przeciwdziałać jego niedoborom.

Siarka a porażenie poporodowe

Według badań Bodarskiego i wsp. (2010) wysokowydajne krowy mleczne narażone są w okresie okołoporodowym na subkliniczną hypofosfatemię. Towarzyszy ona często porażeniu poporodowemu. Wysokie stężenie siarki w DDGS przeciwdziała występowaniu chorób typowych dla okresu okołoporodowego, jak hypokalcemia i wspomniane porażenie poporodowe.

W składzie DDGS znajduje się około 10% oleju kukurydzianego, który wpływa na korzystny profil tłuszczu, bogaty w nienasycone kwasy tłuszczowe, m.in. kwas linolowy. To z kolei kształtuje skład tłuszczu mleka.

Wady DDGS

Prozdrowotny wpływ długołańcuchowych kwasów tłuszczowych na nasz organizm jest potwierdzony badaniami. A ich cennym źródłem jest m.in. mleko krowie.

Na przestrzeni ostatnich lat, w dobie przywiązywania coraz większej uwagi do zdrowego menu, wzrosło zainteresowanie rolą nienasyconych kwasów tłuszczowych w diecie człowieka. Prozdrowotny wpływ długołańcuchowych kwasów tłuszczowych na nasz organizm jest potwierdzony badaniami. A ich cennym źródłem jest m.in. mleko krowie.

Poza zaletami stosowania DDGS, jak korzystny skład i jego wpływ na wartość cech użytkowych krów mlecznych, należy zwrócić uwagę na jego istniejące wady. Jedną z nich są trudności w standaryzacji tego produktu, więc skład i strawność wywarów z kukurydzy mogą różnić się między sobą. Różnice związane są też z barwą, strukturą i wielkością cząstek wywaru.

Przechowywanie oraz zdolność do zbrylania się DDGS może również wiązać się z trudnościami. Istnieje też prawdopodobieństwo skażenia mikotoksynami. Ich zawartość w DDGS może być nawet trzykrotnie wyższa niż w ziarnie. Stanowi także czynnik wskazujący na konieczność prowadzenia rutynowych kontroli w tym zakresie.

Bilans zysków i strat

Niemniej wymienione wcześniej zalety i wpływ DDGS na parametry mleczności przemawia za stosowaniem go w żywieniu stada. Ponadto korzystniejsza cena niż produktu wyjściowego – ziarna kukurydzy, jest dodatkowym atutem.

Co prawda unijne przepisy przewidują zmniejszenie do 2020 r. udział biopaliw pierwszej generacji z planowanych 10% do 7%. Kładą one nacisk na zwiększenie produkcji biopaliw drugiej generacji, pozyskiwanych m.in. z alg. Nie zmienia to jednak faktu, że suszony wywar z kukurydzy będzie obecny w przemyśle paszowym ze względu na ciągłą produkcję biopaliw i  innych sektorach przemysłu, gdzie wykorzystywana jest fermentacja zbóż.

Kup min. 3 j.s. RGT JakuzziKup teraz a czwartą dostaniesz za 1 zł netto!

Nowa generacja rzepaku ozimego

Firma Agrii wprowadza na rynek nową odmianę rzepaku ozimego Anniston. Dowiedz się więcej!

17 czerwca 2019

LKS – system alarmowy gruczołu mlekowego

Zdrowy gruczoł mlekowy w dużej mierze zależy od czynnika ludzkiego. Dowiedz się więcej o profilaktyce stada!

5 maja 2019

Kiszonki z lucerny – sezon produkcji wre! [WIDEO]

Jak uzyskać paszę o bardzo dobrej jakości? Zobacz reportaż wideo.

12 lipca 2019