Siarka w żywieniu roślin – sprawdź, co warto wiedzieć!

Dawniej podstawowym źródłem zaopatrzenia roślin w siarkę był dwutlenek siarki (SO2) zawarty w powietrzu, w wyniku spalania zasiarczonego węgla. Obecnie niewielkie ilości siarki przedostają się w tej postaci do atmosfery (4-15 kg S/ha rocznie, dawniej do 100 kg). Siarka to jeden z pierwiastków ważnych w żywieniu roślin. Jaka jest jego rola?

Szacuje się, iż około 60 % naszych gleb jest ubogich w siarkę, zwłaszcza w rejonach odległych od większych ośrodków przemysłowych i miejskich. Dlatego obserwuje się dużą efektywność nawożenia tym składnikiem, nie tylko siarkolubnego rzepaku, ale także zbóż.

Nawożenie siarką – znaczenie dla roślin

Siarka to jeden z pierwiastków ważnych w żywieniu roślin. Niedobór siarki spotykany jest częściej na glebach lekkich, łatwo przepuszczalnych, ubogich również w związki próchniczne. Siarka wchodzi w skład białek, a ściślej aminokwasów siarkowych (metioniny, cystyny i cysteiny), decydujących o zawartości i wartości biologicznej białka. W wyniku jej niedoboru zakłócona jest gospodarka azotowa roślin, co skutkuje tworzeniem niepełnowartościowych białek, a także wzrostem zawartości nieprzetworzonych w plon azotanów.

Natomiast nadmiar siarki powoduje gromadzenie w śrucie poekstrakcyjnej rzepaku, szkodliwych dla zwierząt glukozynolanów. Stąd siarka nie powinna być stosowana w nadmiarze, gdyż niekorzystnie oddziałuje na rośliny i glebę, powodując jej zakwaszenie i niszczenie struktury. W wyniku czego staje się zlewna i wykazuje skłonność do zaskorupiania. Nadmiar siarki oddziałuje też antagonistycznie w stosunku do molibdenu, ograniczając jego przyswajalność.

nawozy azotowe grupa azoty zaksan salmag

Niedobór siarki spotykany jest często na glebach lekkich, łatwo przepuszczalnych, ubogich w związki próchniczne

fot. Grupa Azoty

Siarka w żywieniu roślin. Jak dobrać dawki pod rzepak i zboża?

Orientacyjne dawki siarki (S) powinny być zależne od wnoszonej dawki azotu (N), pod rzepak – przeciętnie 1/4 dawki N, zaś pod zboża od 1/6 do 1/8 dawki N (najwięcej pod pszenicę). Dawkę S można też ustalać na podstawie przewidywanych plonów – pod rzepak 12-14 kg/t nasion, pod pszenicę 4 kg/t ziarna, zaś pod jęczmień i pszenżyto 3,5 kg.

Pod względem wymagań roślin w stosunku do siarki (zależnych także od wielkości plonu) można je podzielić na trzy grupy:

  • o bardzo dużych potrzebach (ponad 50 kg S/ha) – głównie z rodziny kapustowatych (kapusty, rzepak, gorczyce, rzodkiew, kalafior, brokuł, jarmuż) i amarylkowate (czosnek, cebula, por);
  • o dużym zapotrzebowaniu (25-50 kg S) z rodziny bobowatych (koniczyny, lucerny, strączkowe) oraz burak i kukurydza;
  • o niewielkich potrzebach (15-25 kg S) – należą do nich trawy i podstawowe zboża oraz ziemniak i tytoń.

Jak poznać niedobór siarki w rzepaku?

Siarka ma duże znaczenie w żywieniu roślin – jak poznać jednak, że mamy do czynienia z niedoborem tego pierwiastka? Niedobór siarki na przykładzie rzepaku w pierwszej kolejności uwidacznia się na młodszych liściach, w postaci chlorozy (żółtych przejaśnień) brzegów. Następnie natomiast na całej blaszce, z charakterystyczną zieloną barwą nerwów. Liście są mniejsze, wyprostowane, sztywne, a także kruche.

siarka w żywieniu roślin

Salmag z siarką® to uniwersalny nawóz azotowy stosowany pod wszystkie rośliny uprawne

fot. Grupa Azoty

Podczas wzrostu łodygi, najmłodsze liście deformują się, zwijają się do środka i przybierają łyżeczkowaty kształt. W okresie kwitnienia uwagę zwraca mniejsza liczba zawiązanych kwiatów, których płatki przybierają bladożółty lub białawy kolor, w wyniku czego są gorzej oblatywane przez owady. Następnie dochodzi do redukcji łuszczyn i nasion.

Siarka w żywieniu roślin – jaki nawóz wybrać?

Siarka jako składnik pokarmowy pobierana jest przez korzenie roślin, przede wszystkim w postaci siarczanów. Obornik zawiera zaledwie 0,08% siarki (S), dlatego w przeciętnej dawce 30 t/ha dostarcza się do gleby zaledwie 24 kg S, z czego rośliny wykorzystają w pierwszym roku 20-40%, pozostałe ilości są tracone.

Spośród doglebowych nawozów mineralnych znaczne ilości siarki (S) zawierają siarczany: amonu (24%), potasu (18%), wapnia (17%) magnezu, w tym także kizerytu (20 %). Siarkę zawiera również superfosfat pojedynczy (12%), saletrosan (7-13%), RSM S (3%), a także liczne nawozy wieloskładnikowe.

Asortyment nawozów siarkowych jest więc duży. Należy jednak przestrzec przed jej nadmierną dawką, gdyż może negatywnie oddziaływać na glebę i rośliny. Siarka i magnez w okresie wegetacji roślin mogą być też stosowane dolistnie w postaci jedno- lub 7-wodnego siarczanu magnezu oraz licznych nawozów wieloskładnikowych. Pod rośliny ozime nawozy siarkowe powinny być stosowane głównie wiosną, bądź z podziałem na dawkę jesienną (30%) i wiosenną (70%).

Siarka w żywieniu roślin. Pobieranie siarki (S) przez niektóre rośliny uprawne z podanym plonem

Rośliny Plon w t/ha* S w kg/ha
Pszenica 5-8 20-30
Kukurydza (ziarno) 6-10 25-40
Rzepak 3,5-5 52-60
Bobik 3-5 30-45
Groch 2,5-5 25-45
Burak cukrowy 50-80 32-45
Ziemniak 20-40 15-25
Trawy (zielonka) 40-60 18-25
Koniczyna (zielonka) 40-60 30-40
Chmiel 2-3 24-30
Tytoń 2,5-4 20-30

*wraz ze wzrostem plonu pobieranie siarki w przeliczeniu na jednostkę plonu zmniejsza się

Siarka w żywieniu roślin. Czytaj również: Wymagania pokarmowe zbóż ozimych i ich potrzeby nawozowe

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 4.4 / 5. Liczba głosów 8

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

Prezentowane informacje w zakresie środków ochrony roślin zawarte w serwisie www.agrofakt.pl nie zawierają pełnej treści etykiet-instrukcji stosowania. Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie.

Artykuł zawiera lokowanie produktu i ma charakter promocyjny.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *