Uprawa buraków nie tylko na cukier

Burak cukrowy jest rośliną o wysokim wskaźniku opłacalności, jednak plantatorów buraka czekają ciężkie czasy. Trudno przewidzieć, czy rolnikom będzie opłacać się uprawa buraków cukrowych, a cukrowniom ich przerabianie.

Wynika to z dużego znaczenia gospodarczego tej rośliny oraz limitowanych kwot jej produkcji. Jednak już za 2 lata ograniczenia produkcyjne zostaną uwolnione. Dyrekcja Generalna Komisji Europejskiej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich (DG AGRI) przewiduje, że po zniesieniu kwotowania produkcji cukru ceny buraków spadną o 15%.

Negatywne skutki

Wyeliminowanie z płodozmianu buraka pogorszy efekty ekonomicznych.

fot. fotolia

Wyeliminowanie z płodozmianu buraka, oprócz pogorszenia efektów ekonomicznych, zapewne negatywnie wpłynęłoby również na warunki fitosanitarne siedliska. Pojawiłoby się więcej chorób i szkodników roślin uprawnych, dla których naturalną barierą jest prawidłowy płodozmian, uwzględniający rośliny okopowe. Argumentem przemawiającym za produkcją buraków jest także polska tradycja uprawy tej rośliny, zdobyta przez wielolecia wiedza, doświadczenie, a także nowoczesny park maszynowy. Dodatkowym atutem buraków są względy środowiskowe – uprawa tej rośliny sprzyja znacznie większej sekwestracji CO₂ w porównaniu z innymi polowymi uprawami.

Wyeliminowanie z płodozmianu buraka negatywnie wpłynie na warunki fitosanitarne siedliska. Pojawi się też więcej chorób i szkodników.

Reforma rynku cukrownictwa i zobowiązania unijne dotyczące produkcji energii z odnawialnych źródeł przyczyniły się do zainteresowania burakiem jako rośliną energetyczną. Jak wykazano w wielu badaniach i praktyce przemysłowej, uzysk biogazu i bioetanolu z buraków jest znacznie wyższy niż z mocno promowanej kukurydzy czy innych roślin rolniczych. Dodatkowo technologia jest łatwa i szybka.

Uprawa buraków cukrowych a odmiany

Podczas przerobu buraka szczyt gazowy osiągany jest już po 12 godzinach od zapoczątkowania fermentacji. W przypadku kukurydzy czas ten wydłuża się do 12 dni. Cały proces u buraka trwa 15 dni, a u kukurydzy 90 dni. Aby jednak całe przedsięwzięcie było opłacalne, należy wdrożyć do uprawy specjalne odmiany przeznaczone do celów energetycznych. Takie buraki uprawia się także w nieco innej technologii.

Podczas przerobu buraka szczyt gazowy osiągany jest już po 12 godzinach od zapoczątkowania fermentacji.

fot. fotolia

Optymalna obsada jest wyższa niż w tradycyjnej uprawie i wynosi 110 tys./ha. Nawożenie mineralne, a szczególnie azotowe, należy zwiększyć do 180–200 kg N/ha. Inaczej przebiega również zbiór buraka przeznaczonego na biogaz. Do biogazowi trafiają zarówno korzenie, jak i liście. Dlatego buraka należy ogłowić 3–4 cm nad główką korzenia. Taka technologia zapewnia dobre warunki do przechowywania i przetwarzania korzeni.

Plon buraków przeznaczonych na cele energetyczne (korzenie + liście) już dziś sięga 150–160 t/ha. Jednak prace prowadzone na poletkach doświadczalnych firmy KWS wskazują, że w najbliższym czasie normą może być 225–250 t/ha.

Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!

Newsletter

Bądź na bieżąco z informacjami z rynku rolnego

Zapisz się

Autor artykułu:

dr hab. Roman Wacławowicz

Dr inż. Roman Wacławowicz to ceniony naukowiec i praktyk, związany z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu (dawniej Akademia Rolnicza). Jego kariera naukowa od samego początku jest silnie powiązana z agrotechniką buraka cukrowego, co czyni go jednym z wiodących specjalistów w tej dziedzinie w Polsce.Główne obszary specjalizacji Działalność badawcza dr. Wacławowicza koncentruje się na kluczowych dla plantatorów zagadnieniach, takich jak:Nawożenie organiczne i mineralne: Prowadzi badania nad wpływem nawozów naturalnych i organicznych na żyzność gleby i plonowanie buraka cukrowego. Jego praca doktorska dotyczyła m.in. wpływu nawożenia organicznego na plonowanie pszenicy uprawianej po buraku cukrowym, co dowodzi jego głębokiego zrozumienia całego płodozmianu.Zagospodarowanie liści buraczanych: Jest pionierem w badaniach nad polowym zagospodarowaniem liści buraka cukrowego. Analizuje, jak różne metody ich przyorywania wpływają na właściwości gleby oraz plonowanie roślin następczych.Optymalizacja nawożenia azotowego: Pracuje nad rozwiązaniami pozwalającymi ograniczyć dawki nawozów azotowych dzięki prawidłowemu wykorzystaniu liści buraczanych jako nawozu organicznego. Jego badania mają kluczowe znaczenie dla rolnictwa zrównoważonego i obniżenia kosztów produkcji.Doświadczenie i dorobek naukowy Ukończył z wyróżnieniem Wydział Rolniczy Akademii Rolniczej we Wrocławiu, gdzie obecnie pracuje na stanowisku adiunkta. Jest autorem 55 publikacji naukowych, w tym 33 oryginalnych prac twórczych, które w dużej mierze poświęcone są tematyce związanej z uprawą buraka cukrowego. Jego wkład w naukę został czterokrotnie doceniony nagrodami Rektora.Dr inż. Roman Wacławowicz aktywnie działa również w Polskim Towarzystwie Agronomicznym. Swoją wiedzą i doświadczeniem dzieli się ze studentami, prowadząc zajęcia z zakresu płodozmianów, ogólnej uprawy roli i roślin oraz herbologii.