Zagospodarowanie liści buraka: jak zrobić to dobrze?

7 listopada 2018, dr hab. Roman Wacławowicz

Poprawne zagospodarowanie liści buraka cukrowego stwarza roślinie następczej optymalne warunki wzrostu i rozwoju. Jak dowodzą badania pozwala obniżyć koszty związane z utrzymaniem gleby w pełnej sprawności i daje szansę na wyższy plon. Sprawdź i wykorzystaj w swoim gospodarstwie.

W praktyce rolniczej liście buraka cukrowego są najczęściej przyorywane głęboką lub średnią orką przedzimową.

Uprawa roli jest procesem najbardziej kosztownym oraz wymagającym dużych nakładów. Między innymi dlatego nabiera szczególnego znaczenia w warunkach polowego zagospodarowania liści buraka cukrowego. Warunkiem wykorzystania składników pokarmowych zawartych w liściach buraczanych przez roślinę następczą jest jednak prawidłowy sposób ich wprowadzenia do gleby. Po zbiorze korzeni buraka (lub w jego czasie) liście powinny być rozdrobnione i równomiernie rozrzucone po powierzchni pola.

Spis treści

Reklama

Najczęściej popełniany błąd

W praktyce rolniczej liście buraka cukrowego są najczęściej przyorywane głęboką lub średnią orką przedzimową. Głębokie przykrycie liści buraka glebą jest jednak niekorzystne ze względu na zmniejszony dostęp tlenu do zielonej masy, co w konsekwencji prowadzi do niezadowalającego przebiegu procesu mineralizacji, a w niesprzyjających warunkach nawet fermentacji, która przyczynia się do zakwaszenia gleby. Korzystniejsze jest płytkie umieszczenie liści buraka cukrowego w glebie i pozostawienie ich części na powierzchni pola. Istotne jest, aby rozkład biomasy odbywał się przy dostatecznym dostępie powietrza.

Istotne jest, aby rozkład biomasy odbywał się przy dostatecznym dostępie powietrza.

Kluczem jest właściwa uprawa

Efekt ten można uzyskać poprzez płytkie (5–10 cm) wymieszanie liści z glebą. Najkorzystniej zrobić to za pomocą brony talerzowej, która równomiernie wymiesza zieloną masę z glebą i dodatkowo ją rozdrobni.

Zagospodarowanie liści buraka cukrowego jako nawóz.

Właściwe zagospodarowanie liści buraka cukrowego przez talerzowanie

Alternatywą może być płytka orka lub pozostawienie liści buraczanych na powierzchni pola w postaci mulczu. Jest to podstawowy zabieg w uprawie konserwującej, której zadaniem jest m.in. zapobieganie erozji wodnej i wietrznej oraz wymywaniu azotanów, poprawa właściwości fizycznych gleby, polepszanie korzenienia się roślin, zwiększenie aktywności biologicznej gleby, a także zmniejszenie kosztów uprawy.

Zagospodarowanie liści buraka w świetle badań

Badania przeprowadzone w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Swojec we Wrocławiu wykazały, że polowe zagospodarowanie liści buraka cukrowego przyczyniło się do wzrostu plonu ziarna pszenicy jarej średnio o 11%. Najwyższy plon zboża uzyskano, gdy liście pozostawiono na powierzchni pola na okres jesienno-zimowy w postaci mulczu, a wiosną zastosowano kultywator o zębach sztywnych w celu spulchnienia gleby i wymieszania jej z mulczem. W takich warunkach plon był aż o 10% wyższy niż po przyoraniu liści orką głęboką. Tak duży przyrost plonu był wynikiem zwiększonej liczby i masy ziaren z kłosa, masy tysiąca ziaren i liczby kłosów z powierzchni. Nieco mniejszą zwyżkę plonu stwierdzono po płytkim przyoraniu zielonej masy (o 8%) lub po zastosowaniu talerzówki (o 5%). Najmniej efektywne okazało się głębokie przyoranie liści.

Oszczędności na azocie

Wykorzystanie w uprawie pszenicy jarej liści buraka cukrowego wskazuje na możliwość ograniczenia dawek nawozów azotowych. Po płytkim przyoraniu liści lub pozostawieniu ich na powierzchni pola w postaci mulczu i jednoczesnym zastosowaniu 50 kg N∙ha^-1 uzyskano nieznacznie wyższy plon ziarna niż po przeprowadzeniu tych samych sposobów uprawy, ale po użyciu wyłącznie nawożenia mineralnego, w tym azotem w dawce 100 kg N∙ha^-1.

Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!

Autor artykułu:

dr hab. Roman Wacławowicz

Dr inż. Roman Wacławowicz to ceniony naukowiec i praktyk, związany z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu (dawniej Akademia Rolnicza). Jego kariera naukowa od samego początku jest silnie powiązana z agrotechniką buraka cukrowego, co czyni go jednym z wiodących specjalistów w tej dziedzinie w Polsce.Główne obszary specjalizacji Działalność badawcza dr. Wacławowicza koncentruje się na kluczowych dla plantatorów zagadnieniach, takich jak:Nawożenie organiczne i mineralne: Prowadzi badania nad wpływem nawozów naturalnych i organicznych na żyzność gleby i plonowanie buraka cukrowego. Jego praca doktorska dotyczyła m.in. wpływu nawożenia organicznego na plonowanie pszenicy uprawianej po buraku cukrowym, co dowodzi jego głębokiego zrozumienia całego płodozmianu.Zagospodarowanie liści buraczanych: Jest pionierem w badaniach nad polowym zagospodarowaniem liści buraka cukrowego. Analizuje, jak różne metody ich przyorywania wpływają na właściwości gleby oraz plonowanie roślin następczych.Optymalizacja nawożenia azotowego: Pracuje nad rozwiązaniami pozwalającymi ograniczyć dawki nawozów azotowych dzięki prawidłowemu wykorzystaniu liści buraczanych jako nawozu organicznego. Jego badania mają kluczowe znaczenie dla rolnictwa zrównoważonego i obniżenia kosztów produkcji.Doświadczenie i dorobek naukowy Ukończył z wyróżnieniem Wydział Rolniczy Akademii Rolniczej we Wrocławiu, gdzie obecnie pracuje na stanowisku adiunkta. Jest autorem 55 publikacji naukowych, w tym 33 oryginalnych prac twórczych, które w dużej mierze poświęcone są tematyce związanej z uprawą buraka cukrowego. Jego wkład w naukę został czterokrotnie doceniony nagrodami Rektora.Dr inż. Roman Wacławowicz aktywnie działa również w Polskim Towarzystwie Agronomicznym. Swoją wiedzą i doświadczeniem dzieli się ze studentami, prowadząc zajęcia z zakresu płodozmianów, ogólnej uprawy roli i roślin oraz herbologii.