Chorwacka szynka chroniona

Do rejestru chronionych oznaczeń geograficznych (ChOG) pod nazwą „Drniški pršut” dopisana została chorwacka szynka z udźca wieprzowego, której proces produkcji trwa co najmniej rok.

„Drniški pršut” wytwarza się wyłącznie ze świeżych udźców wieprzowych, które, oprócz chłodzenia w temperaturze od -1°C do +4°C, nie mogą być mrożone ani poddawane innym procesom konserwacji. Produkcję szynki charakteryzuje szczególna metoda wędzenia z wykorzystaniem drewna buka i grabu, suchego drewna jałowca, drewna i łupin migdałowca oraz kocanek piaskowych, co nadaje dymowi szczególny aromat. Wszystkie etapy produkcji szynki muszą odbywać się na obszarze geograficznym w żupanii Šibenik-Knin, w granicach administracyjnych miasta Drniš oraz sąsiednich gmin Promina, Ružić, Unešić i Biskupija. Panuje tam szczególny mikroklimat śródziemnomorski zmienny.

Swój szczególny charakter szynka „Drniški pršut” zawdzięcza wyjątkowym cechom, takim jak lekko słonawy smak, delikatny aromat dymu i poziom wysuszenia, które są wynikiem tradycyjnej metody produkcji i dostosowania jej do lokalnego klimatu oraz ugruntowanej renomy i znaczenia na rynku krajowym i zagranicznym.

Cechami charakterystycznymi szynki są: brak kości miednicy i nóżek, brak skóry i tłuszczu po wewnętrznej stronie uda oraz równo zaokrąglona krawędź. Szynka nie może mieć widocznych zewnętrznych uszkodzeń, ale na jej powierzchni może pojawić się cienka warstwa pleśni. Po pokrojeniu szynka ma jednolite, intensywne zabarwienie rubinowe, z wyjątkiem białych elementów tkanki tłuszczowej. Charakteryzuje ją wyraźny zapach dojrzałej, lekko wędzonej, suszonej wieprzowiny. Typowy poziom wysuszenia nadaje szynce wyjątkową konsystencję i ułatwia krojenie i gryzienie. Szynka ma wyraźny słono-słodkawy charakterystyczny zapach i smak.

Google NewsObserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
Maria Czarniakowska
Autor artykułu:

Z prasą rolniczą związana od lat. Na łamach „Młodego Rolnika”, „Farmera” i w „Agroportalu” pomagała rolnikom nie zagubić się w gąszczu przepisów prawa administracyjnego, cywilnego, a także dziedzinach prawa materialnego: rolnictwa, budownictwa, ochrony środowiska itp. Objaśniała wszelkie tajniki WPR i pilnowała, aby rolnicy na czas zostali poinformowani o możliwościach skorzystania z funduszy unijnych. Obserwowała przemiany dokonujące się na wsi, uczestnicząc w targach i wystawach organizowanych w całej Polsce. Spotkała na swej drodze wspaniałych rolników, których przedstawiała na łamach czasopism.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *