Dożywocie to nie kara, lecz rodzinna umowa biznesowa

Download PDF

Bardzo popularna, zwłaszcza na wsi, umowa dożywocia, to nic innego jak umowa cywilnoprawna. Chodzi w niej o to, że jedna ze stron w zamian za przeniesienie na jej rzecz własności nieruchomości zobowiązuje się zapewnić zbywającemu dożywotnie utrzymanie.

Dożywocie to nie łaska, ale swoistego rodzaju biznes, najczęściej rodzinny między rodzicami a dziećmi.

Art. 908 Kodeksu Cywilnego

To właśnie ten artykuł jest istotą umowy o dożywocie. Zabezpiecza on dożywotnie prawa zbywcy (przekazującego) i precyzuje obowiązki nabywcy (przyjmującego nieruchomość).

§1. Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

§2. Jeżeli w umowie o dożywocie nabywca nieruchomości zobowiązał się obciążyć ją na rzecz zbywcy użytkowaniem, którego wykonywanie jest ograniczone do części nieruchomości, służebnością mieszkania lub inną służebnością osobistą albo spełniać powtarzające się świadczenia w pieniądzach lub w rzeczach oznaczonych co do gatunku, użytkowanie, służebność osobista oraz uprawnienie do powtarzających się świadczeń należą do treści prawa dożywocia.

§3. Dożywocie można zastrzec także na rzecz osoby bliskiej zbywcy nieruchomości.

Kochajmy się

Kochajmy się jak bracia, rachujmy się jak Żydzi. Już niejeden sprawdził na własnej skórze, że przysłowia są mądrością narodu. Rolnicy w podeszłym wieku zazwyczaj chcą podarować swoje gospodarstwo dzieciom. Najczęściej pragną z nimi mieszkać i w różnych sytuacjach liczyć na ich pomoc. I to oczekiwanie starszych ludzi jest jak najbardziej normalne. Przekazanie majątku powinno jednak odbyć się na podstawie umowy o dożywocie. Są oczywiście inne formy prawne, ale dożywocie jest chyba najbardziej popularną. Na pewno gwarantuje prawa przenoszącego własność, co ujęte zostało szczegółowo w § 1 art. 908 KC.

Gdy kończy się miłość…

Zdarza się, że relacje między osobami mającymi umowę o dożywocie psują się i bliski kontakt jest już niemożliwy. Pozostaje wówczas droga sądowa i zmiana umowy lub jej rozwiązanie. Na szczęście dożywocie nie jest umową ostateczną. Możliwości modyfikacji umowy o dożywocie jest oczywiście wiele, zależą one od żądań zwaśnionych stron. W skrajnych przypadkach (naruszanie nietykalności, agresji jednej ze stron, poniżania godności osobistej lub niewywiązywanie się z obowiązków obdarowanego) sąd może rozważyć zamianę dożywocia na rentę. Warto jednak pamiętać, że każdorazowo sąd indywidualnie rozpatruje skargi i niekoniecznie może przychylić się do rozwiązania umowy. Dożywocie jest umową, którą należy dokładnie przeanalizować z prawnikiem i wyjaśnić wszystkie zawarte w niej ustalenia. Więcej informacji znajdziecie w Kodeksie cywilnym http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19640160093/U/D19640093Lj.pdf

Dożywocie tak, ale…

Przyjmujący nieruchomość w ramach umowy dożywocia musi w szczególności brać pod uwagę dwa artykuły Kodeksu Cywilnego. Są to:

  • 910. § 1. Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem nieruchomości prawem dożywocia. Do takiego obciążenia stosuje się odpowiednio przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych.
  • 912. Prawo dożywocia jest niezbywalne.
Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena / 5. Liczba głosów

Dodaj komentarz

avatar
  Subskrybuj  
Powiadom o