Uprawa konserwująca buraka cukrowego

W wielu badaniach udowodniono, że pod uprawę buraka nie trzeba wykonywać orki. Rezygnując z uprawy klasycznej, nie dochodzi bowiem do istotnych obniżek plonów korzeni i cukru. Koszty produkcji zostają natomiast znacznie ograniczone (ok. 15%). Sprzyja to efektywności ekonomicznej. Czym jest uprawa konserwująca buraka?

Tradycyjna uprawa roli oprócz wielu korzyści ma szereg wad: m.in. przyczynia się do obniżenia tzw. „życia biologicznego gleby”. Po orce drastycznie zmniejsza się liczebność pożytecznych dżdżownic, próchnica ulega szybszej mineralizacji, degraduje się struktura gleby, zwiększa się ryzyko erozji. Co więcej warstwa orna szybciej ulega przesuszeniu, nawozy mogą być zbyt głęboko umieszczone, wyorywane są nasiona chwastów, kamienie i martwica glebowa, może dojść do powstania podeszwy płużnej i zagęszczenia podornej warstwy gleby. Dodatkowo wykonanie orki wymaga optymalnej wilgotności gleby. Zabieg ten charakteryzuje się słabą wydajnością i wysoką kosztochłonnością.

Uprawa konserwująca buraka polega na zrezygnowaniu z orki przedzimowej i wiosennym wysiewie nasion w przemarznięty lub chemicznie zniszczony mulcz z międzyplonów lub z innej materii organicznej.

„Lansowana” uprawa konserwująca

Ze względów ekonomicznych oraz środowiskowych coraz powszechniej w naszym kraju lansowana jest uprawa konserwująca buraka cukrowego. Według badań ten sposób uprawy stosowany jest już na 13,5% areału polskich pól. Szczególnie dużą popularnością cieszy się w woj. wielkopolskim.

Uprawa konserwująca buraka polega na zrezygnowaniu z orki przedzimowej i wiosennym wysiewie nasion w przemarznięty lub chemicznie zniszczony mulcz z międzyplonów lub z innej materii organicznej (rozdrobniona słoma). Wiosną, przed siewem buraka, mulcz należy płytko wymieszać z glebą. Można też pozostawić go na powierzchni niespulchnionego pola. W takich warunkach trzeba jednak użyć siewnika do siewu bezpośredniego.

Gorczyca biała

Najczęściej uprawianą rośliną w międzyplonie ścierniskowym jest gorczyca biała. Kiełkuje ona nawet przy ograniczonych zasobach wody, charakteryzuje się dużą dynamiką wzrostu, ma głęboki i rozbudowany system korzeniowy, który w naturalny sposób spulchnia glebę, a po obumarciu sprzyja powstawaniu pustych kanalików, tworzących optymalne warunki powietrzno-wodne dla roślin. Gorczyca dodatkowo może mieć działanie fitosanitarne, ogranicza populację mątwika i występowanie chwastów. Mulcz z gorczycy (ale także z innych roślin: facelia, rzodkiew, mieszanki strączkowo-zbożowe) zapobiega erozji gleby i wymywaniu składników pokarmowych, przeciwdziała zlewności i zaskorupianiu się roli, umożliwia lepsze zmagazynowanie wody, zapewnia wcześniejszy wysiew nasion, polepsza żyzność i aktywność biologiczną gleby.

Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!

Newsletter

Bądź na bieżąco z informacjami z rynku rolnego

Zapisz się

Autor artykułu:

dr hab. Roman Wacławowicz

Dr inż. Roman Wacławowicz to ceniony naukowiec i praktyk, związany z Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu (dawniej Akademia Rolnicza). Jego kariera naukowa od samego początku jest silnie powiązana z agrotechniką buraka cukrowego, co czyni go jednym z wiodących specjalistów w tej dziedzinie w Polsce.Główne obszary specjalizacji Działalność badawcza dr. Wacławowicza koncentruje się na kluczowych dla plantatorów zagadnieniach, takich jak:Nawożenie organiczne i mineralne: Prowadzi badania nad wpływem nawozów naturalnych i organicznych na żyzność gleby i plonowanie buraka cukrowego. Jego praca doktorska dotyczyła m.in. wpływu nawożenia organicznego na plonowanie pszenicy uprawianej po buraku cukrowym, co dowodzi jego głębokiego zrozumienia całego płodozmianu.Zagospodarowanie liści buraczanych: Jest pionierem w badaniach nad polowym zagospodarowaniem liści buraka cukrowego. Analizuje, jak różne metody ich przyorywania wpływają na właściwości gleby oraz plonowanie roślin następczych.Optymalizacja nawożenia azotowego: Pracuje nad rozwiązaniami pozwalającymi ograniczyć dawki nawozów azotowych dzięki prawidłowemu wykorzystaniu liści buraczanych jako nawozu organicznego. Jego badania mają kluczowe znaczenie dla rolnictwa zrównoważonego i obniżenia kosztów produkcji.Doświadczenie i dorobek naukowy Ukończył z wyróżnieniem Wydział Rolniczy Akademii Rolniczej we Wrocławiu, gdzie obecnie pracuje na stanowisku adiunkta. Jest autorem 55 publikacji naukowych, w tym 33 oryginalnych prac twórczych, które w dużej mierze poświęcone są tematyce związanej z uprawą buraka cukrowego. Jego wkład w naukę został czterokrotnie doceniony nagrodami Rektora.Dr inż. Roman Wacławowicz aktywnie działa również w Polskim Towarzystwie Agronomicznym. Swoją wiedzą i doświadczeniem dzieli się ze studentami, prowadząc zajęcia z zakresu płodozmianów, ogólnej uprawy roli i roślin oraz herbologii.