Wymagania glebowe ziemniaków a rzeczywistość
Ziemniaki odgrywają ważną rolę w polskim rolnictwie. Uprawiane są na różne cele. Podstawą w tej kwestii jest odpowiednia gleba. Dlatego przybliżamy wymagania glebowe ziemniaka.
Ich znaczenie należy rozpatrywać wielopłaszczyznowo. Po pierwsze patrząc na oddziaływanie na wynik finansowy produkcji roślinnej danego gospodarstwa, po drugie patrząc na wpływ na stanowisko. Po trzecie rozpatrujemy wymiar kulinarny. Uprawa ziemniaków daje wiele korzyści. Aby maksymalnie je wykorzystać w uprawie, należy wykazać się profesjonalizmem.
Spis treści
Ziemniaki w polskim rolnictwie
W Polsce uprawa ziemniaków odbywa się na kilka celów. Znaczną część areału zajmują ziemniaki uprawiane do bezpośredniego spożycia w postaci ugotowanych bulw, puree, chipsy, frytki itp. Część upraw rolnicy dedykują dla przemysłu. Bulwy, które pozyskano z tych upraw przeznacza się do produkcji spirytusu czy mączki ziemniaczanej. Tę z kolei wykorzystujemy do wytworzenia wielu produktów zarówno spożywczych, jak i przemysłowych. Do niedawna bulwy ziemniaków wykorzystywane były jako pasze do zwierząt. W niektórych mniejszych gospodarstwach nadal bulwy stosujemy właśnie w ten sposób.
Wymagania glebowe ziemniaka
Ważnym elementem uprawy ziemniaków jest gleba, co do której warzywo to ma pewne preferencje. Lubi bowiem gleby ciepłe, pulchne, niezbyt zwięzłe, przepuszczalne, o uregulowanych stosunkach wodno-powietrznych. Uprawa ziemniaka będzie najlepsza jeśli gleby są średnio zwięzłe. W ich skład powinny wchodzić piaski gliniaste mocne. Preferencje odnośnie tych gleb wynikają z budowy ubogiego systemu korzeniowego. Słabo rozwinięty system korzeniowy nie penetruje głębszych warstw gleby. To sprawia, że woda oraz substancje odżywcze pobierane są z płytszych warstw gleby. Należy także pamiętać, że substancje odżywcze pobierane są przez korzenie od samego początku, mimo że duża ich ilość znajduje się w bulwach. Jednakże wymagania glebowe ziemniaka i preferencje to jedno, a rzeczywistość drugie.
Więcej na temat uprawy ziemniaków, a także innych warzyw znajdziesz w innych naszych artykułach w kategorii warzywa polowe.
Uprawa ziemniaka na innych stanowiskach
Często pada pytanie, czy uprawa ziemniaka może odbywać się na innych stanowiskach. Oczywiście może, pamiętajmy jednak, że zakładając plantację na innych stanowiskach narażamy się na ryzyko. Powodzenie uprawy ziemniaków na glebach lżejszych, takich jak: piasek słabo gliniasty czy piasek gliniasty lekki w dużej mierze zależy od opadów – zarówno ich wielkości, jak i częstotliwości. Jak pokazują dane, jeśli opady dopiszą lub gdy plantacja jest deszczowana, nie stwierdza się spadku wielkości plonu oraz pogorszenia jego jakości. Zakładanie plantacji na glebach ciężkich, zimnych czy podmokłych również obarczone jest pewnym ryzykiem. Na takich stanowiskach wzrost i rozwój ziemniaków bywa opóźniony. Plantacje mogą być także przerzedzone w wyniku gnicia sadzeniaków. Stanowiska ciężkie i podmokłe mogą negatywnie wpływać na jakość plonu, bulwy mogą nadmiernie gnić, przerastać i bywa, że stają się zniekształcone.
Uregulowane pH
Ziemniaki zaliczane są do roślin silne reagujących na odczyn gleby. Dlatego wymagania glebowe ziemniaka obejmują poziom pH. Powinien być lekko kwaśny (pHKCl 5,5-6,5). Dlatego przed założeniem plantacji należy sprawdzić pH i dopiero, gdy jest ono odpowiednie, przystąpić do sadzenia. Uprawa ziemniaków na glebach o nieodpowiednim odczynie będzie negatywnie wpływać na rośliny. Ich prawidłowy wzrost i rozwój będzie zakłócany. W konsekwencji dojdzie do obniżenia plonu oraz jego jakości.
Uprawa ziemniaków na glebach kwaśnych i silnie kwaśnych (pHKCL > 5) może znacząco zahamować wzrost ziemniaków. Ilość uzyskanych bulw z takich plantacji jest dużo mniejsza. Z kolei uprawa ziemniaków na glebach obojętnych i zasadowych (pHKCl < 6,5) zwiększa ryzyko porażenia bulw przez sprawcę parcha zwykłego ziemniaków, promieniowce z rodzaju Streptomyces. Najczęściej odpowiada za tę chorobę Streptomyces scabies, rzadziej sprawcami choroby są: S. acidiscabiei, S. caviscabiei, S. europaeiscabiei, S. luridiscabiei, S. niveiscabiei, S. reticuliscabiei, S. stelliscabiei i S. turgidiscabiei. Szkodliwość tych promieniowców wiąże się głównie z obniżeniem jakości bulw. Wygląd bulw sprawia, że ich wartość handlowa znacznie spada. Nie należy także zapominać, że porażone bulwy szybciej tracą wodę i więdną.
Zobacz również: Wymagania klimatyczne ziemniaka
Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
