Czy porozumienie jest możliwe?

Download PDF

Jak określać skalę przeliczeniową wskazującą różne zawartości cukru, jak określać ceny buraków cukrowych w przypadku umów wieloletnich, a także na jakich zasadach wypłacać premie za przedterminowe albo opóźnione dostawy? To tylko część z pytań, na jakie odpowiedzieć będą musieli przedstawiciele Krajowego Związku Plantatorów Buraka Cukrowego oraz Związku Producentów Cukru, którzy pracują nad ogólnopolskim porozumieniem branżowym. O owocne porozumienie, w specjalnym liście, zaapelował minister rolnictwa Krzysztof Jurgiel.

List do Krajowego Związku Plantatorów Buraka Cukrowego oraz Związku Producentów Cukru trafił w wyjątkowym momencie. Oba związki negocjują bowiem porozumienie, które ma regulować zasady współpracy i działanie branży cukrowej w trudnym okresie zmian.

– Zawarcie  porozumienia pomiędzy plantatorami buraków cukrowych i producentami cukru nabiera dużego znaczenia zwłaszcza w obliczu mającej nastąpić od 1 października 2017 r. liberalizacji  rynku cukru – napisał w swym liście minister Krzysztof Jurgiel. Właśnie dlatego, jak przekonuje szef resortu rolnictwa, ważne jest by: – (…) negocjacje prowadzone w duchu wzajemnego zrozumienia i poszanowania celem wypracowania jak najlepszych, kompromisowych rozwiązań.

Dzieje się to z jednej strony przez brak klarownej wykładni, z drugiej przez przenoszenie na grunt rynku buraków cukrowych instrumentów antymonopolowych chroniących wolną konkurencję.

Krzysztof Nykiel, prezes zarządu GKZPBC

Negocjowane właśnie porozumienie ma zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania całej branży. To właśnie ono ma na nowo uregulować relacje i zasady współpracy pomiędzy producentami burakówproducentami cukru. Dobre relacje są bowiem gwarancją stabilności dostaw surowca i niezakłóconej produkcji cukru.

– Doświadczenie poprzednich dekad wskazuje, że  fundamentem  rozwoju sektora jest właściwa współpraca pomiędzy plantatorami buraków cukrowych, a producentami cukru –  napisał minister Krzysztof Jurgiel.  – Wyrazem dostrzegania tego przez kolejne pokolenia plantatorów i przetwórców są powszechnie stosowane umowy kontraktacji oraz służące osiąganiu konsensusu w sprawach określania zasad współpracy struktury związkowe, Komisje Porozumiewawcze oraz funkcjonujące w ostatnich latach Porozumienia Branżowe.

Porozumienia takie wydają się jedynym rozwiązaniem, w chwili w której producenci buraków cukrowych coraz głośniej zwracają uwagę na niesprawiedliwe traktowanie ich przez wytwórców cukru i instytucje unijne. Uwagę na to, podczas ostatniego posiedzenia Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Parlamentu Europejskiego, zwrócił Krzysztof Nykiel, prezes zarządu Głównego Krajowego Związku Producentów Buraka Cukrowego:

Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji zamiast gwarantować obu stronom sprawiedliwe warunki konkurowania, wzmacnia pozycję dominującą przedsiębiorstw cukrowniczych – mówił Krzysztof Nykiel. – Dzieje się to z jednej strony przez brak klarownej wykładni, z drugiej przez przenoszenie na grunt rynku buraków cukrowych instrumentów antymonopolowych chroniących wolną konkurencję, a ściślej umacniających zmonopolizowaną pozycję producentów cukru.

Czy w tej sytuacji porozumienie pomiędzy producentami buraków i producentami cukru jest w ogóle możliwe? Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wierzy, że tak, tym bardziej że od nowego roku zniknie system kwotowania. Przypomnijmy, zgodnie z założeniami decyzja o liberalizacji rynku ma wpłynąć na dostępność i ceny surowca, a przez to wspomóc poprawę konkurencyjnościobniżenie cen cukru dla konsumentów.

 

Przeczytaj też: Czy warto dalej uprawiać buraka cukrowego?

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

Dodaj komentarz

avatar
  Subskrybuj  
Powiadom o