Jak pobierać próbki gleby do badania?

Download PDF

Jesień to znakomita pora do tego, by skorzystać z możliwości zbadania gleby pod kątem zasobności w podstawowe składniki mineralne. Jak prawidłowo pobrać próbki do badań?

Badanie gleby warto zrobić z wielu powodów – powiedziała nam Marianna Nasternak, doradca rolny z Grodziska Mazowieckiego w Mazowieckim Ośrodku Doradztwa Rolniczego. Gdy dowiemy się, jakich składników w glebie brakuje, będziemy mogli zastosować efektywniejsze nawożenie. I, zaoszczędzimy pieniądze, kupując tylko potrzebne nawozy.

Czasem warto zbadać nawet niewielkie areały oddzielnie, np. znajdujące się w dolinkach czy na pagórkach.

Marianna Nasternak, doradca rolny z Grodziska Mazowieckiego w Mazowieckim Ośrodku Doradztwa Rolniczego

Koszt zbadania próbki to kilkanaście złotych.

Czasem warto pobrać kilka próbek – mówi pani ekspert. – Wszystko zależy od tego, czy pole jest mniej więcej jednorodne, czy też w jednym miejscu udają się tylko określone uprawy, a w innym inne. Czasem warto zbadać nawet niewielkie areały oddzielnie, np. znajdujące się w dolinkach czy na pagórkach. Rolnik sam najlepiej zna swoje pole i wie, czy gleba wszędzie jest mniej więcej taka sama, czy też się różni.

A jak najlepiej pobrać próbki do badania?

Chodzi o to, aby materiał zebrany do próbek reprezentował całą badaną glebę – mówi Marianna Nasternak. Trzeba więc pobrać wiele drobnych próbek, najlepiej chodząc zygzakiem po polu. Teoretycznie jedna próbka powinna reprezentować 4–5 ha ziemi.

Jak więc pobrać próbkę prawidłowo? Oto 9 kroków sugerowanych przez panią Mariannę:

  1. Sporządzić szkic sytuacyjny pól gospodarstwa.
  2. Na polach zakreślić zasięg powierzchni uprawianych roślin (oddzielnie okopowe, zboża, rzepak, łąka, pastwisko).
  3. Powierzchnia użytku przypadająca na próbkę ogólną, przy wyrównanej pod względem glebowym powierzchni i zbliżonym ukształtowaniu terenu, nie może przekraczać 4 ha.
  4. Próbkę należy przygotować oddzielnie dla każdej uprawy. Dopuszcza się pobranie jednej próbki z różnych upraw, jeśli mają podobne wymagania i historię nawozową pola.
  5. Próbki glebowe pobiera się z profilu glebowego z warstwy ornej z kilkunastu miejsc pola tak, aby była reprezentatywna. Zalecana głębokość pobierania wynosi od 0–20 cm na glebach ornych i 5–20 cm na łąkach i pastwiskach (z miejsc pobrania próbek usunąć 5 cm warstwę darni). W uprawach sadowniczych próbę pobiera się z 2 poziomów – z warstwy 0–20 cm i 21–40 cm (oddzielnie jako próbki).
  6. Na jedną próbę ogólną należy pobrać 15–20 próbek pojedynczych, całość wymieszać i przenieść ok. 0,5 kg-1 kg gleby do pudełka lub woreczka, nadając numer na próbie i na sporządzonym przez siebie planie pól.
  7. Próbek nie należy pobierać: na obrzeżach pola, w miejscach po stogach i kopcach oraz w zagłębieniach i ostrych wzniesieniach terenu.
  8. Próbki glebowe pobiera się za pomocą laski glebowej, którą wbija się pionowo w glebę i po przekręceniu wyjmuje a następnie z podłużnego zagłębienia (rowka) zeskrobuje całą zawartość do torebki. Można również pobierać je za pomocą świdra lub szpadla.
  9. Do stacji chemicznej najlepiej dostarczyć próbę świeżą, bezpośrednio pobraną z pola, lub, jeśli to jest możliwe, uprzednio wysuszoną w temperaturze pokojowej.

Przeczytaj również:

  1. Kiedy zbadać glebę?

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 5 / 5. Liczba głosów 3

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

Dodaj komentarz

avatar
  Subskrybuj  
Powiadom o