Alternarioza cebuli może znacząco obniżyć plon
Alternarioza cebuli ma relatywnie małe znaczenie, w porównaniu do strat powodowanych przez inne choroby. Jednak występując masowo, alternerioza może znacząco obniżyć plon cebuli, dyskwalifikując niektóre egzemplarze przeznaczone do przechowania.
Alternarioza cebuli to choroba powodowana przez patogen grzybowy Alternaria spp. Poniżej przedstawiam opis sprawcy tej choroby, podstawowe objawy oraz metody ochrony plantacji cebuli.
Spis treści
Opis sprawcy alternariozy cebuli
Patogen Alternaria spp sprawca choroby zimuje w postaci grzybni na resztkach roślinnych cebuli. Grzyb wytwarza zarodniki konidialne w czasie wilgotnych nocy i okresów, w warunkach mokrych roślin przez ponad 12 godzin. Patogen infekuje liście i pędy kwiatostanowe zaatakowane przez inne choroby (mączniak rzekomy, szara pleśń). Grzyb może rozwijać się w temperaturze 6–32°C (optimum 21–23°C) i wilgotności powietrza 90%. Zakażenie roślin zachodzi zwykle w drugiej połowie lata, w okresach ciepłej i wilgotnej pogody. Intensywny rozwój grzyba ma miejsce w dni wietrzne, podczas opadów deszczu, nawadniania lub opryskiwań pestycydami.
Straty gospodarcze i powszechność występowania alternariozy
Choroba znana jest na świecie i obniża plon cebuli ilościowy i jakościowy. Straty powodowane przez chorobę nie są jednak poważne.
Największa szkodliwość występuje na plantacjach cebuli nasiennej w okresie kwitnienia i dojrzewania torebek nasiennych oraz na cebuli konsumpcyjnej w fazie przedzbiorczej. Pojawienie się alternariozy przyspiesza zamieranie liści. Na plantacjach nasiennych choroba powoduje załamywanie się pędów kwiatostanowych. Porażone łuski zewnętrzne cebuli obniżają jej wartość handlową i takie cebule nie nadają się do przechowywania. Grzyb stanowi duży udział w zakażaniu nasion w stosunku do innych gatunków, stanowiąc jedną z przyczyn zgorzeli siewek.
O innych chorobach oraz szkodnikach cebuli przeczytasz w dziale: warzywa polowe.
Symptomy choroby i identyfikacja sprawcy
Starsze liście zwykle są częściej infekowane. Początkowo na ich powierzchni pojawiają się żółte lub jasnobrązowe, lekko wodniste plamy. Z czasem plamy te powiększają się i przybierają brązowo fioletowe zabarwienie.
Na porażonych miejscach widoczny jest charakterystyczny aksamitny nalot grzybni i trzonków konidialnych z zarodnikami. Choroba prowadzi do przyspieszonego zamierania liści. Na łuskach okrywowych cebuli mogą być widoczne ciemne plamy, które pękają odkrywając złoża zarodników konidialnych.
Metody niechemiczne zapobiegania alternariozie cebuli
W zapobieganiu choroby konieczne jest:
- rutynowe zmianowanie pól;
- po zbiorze cebuli resztki roślin należy przeorać;
- plantację cebuli należy regularnie odchwaszczać;
- umiarkowane podlewanie roślin.
Chemiczne zwalczanie mączniaka rzekomego cebuli
Aby ograniczyć wystąpienie alternariozy na cebuli, należy chronić rośliny przed mączniakiem rzekomym z uwagi na zasiedlanie przez Alternaria spp. uszkodzeń spowodowanych przez sprawcę mączniaka rzekomego. Zwalczanie patogenów, które osłabiają kondycję roślin ma także istotne znaczenie w zapobieganiu rozwojowi choroby. W momencie pojawienia się pierwszych objawów alternariozy, należy opryskiwać rośliny 2–3-krotnie, przemiennie, zarejestrowanymi środkami ochrony roślin z różnych grup chemicznych i o odmiennych substancjach czynnych. Zaleca się następujące grupy fungicydów (w nawiasach są wymienione przykładowe preparaty): strobiluryny (Amistar 250 SC), strobiluryny + triazole (Scorpion 325 SC), pochodne kwasu karbaminowego + acylpikolidy (Infinito 687, 5 SC), strobiluryny + anilidy (Signum 33 WG), anilidy + triazole (Luna Experience 400 SC) i preparaty miedziowe (Nordox 75 WG).
Czytaj również: Aktualne ceny cebuli 2024
Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
