Unijni rolnicy protestują

Copa i Cogeca informują, że w wielu państwach Unii Europejskiej protestują rolnicy z powodu trudnej sytuacji na rynkach rolnych.
– W samej tylko Finlandii protestowało ponad 5 tys. rolników z 600 ciągnikami, zmagających się z bezprecedensowym kryzysem – informuje Pekka Pesonen, Sekretarz Generalny Copa-Cogeca. – Masowe protesty odbywają się w całej Unii, w tym w Irlandii, Włoszech, Francji, Hiszpanii, Szkocji i w Brukseli. Rolnicy i spółdzielnie rolnicze zmagają się z poważnymi problemami finansowymi, a wielu z nich jest zmuszonych zarzucić działalność.
Zdaniem Copa-Cogeca, powodem kłopotów ze zbytem rolniczych towarów jest utrata głównego zagranicznego rynku zbytu – Rosji. To rynek wart 5,1 mld euro.
Masowe protesty odbywają się w całej Unii, w tym w Irlandii, Włoszech, Francji, Hiszpanii, Szkocji i w Brukseli.
– Ceny środków produkcji rosną, a załamanie się cen ropy wywiera odgórną presję na ceny towarów – dodaje Pekka Pesonen.
Co zatem mogłoby spowodować znaczącą poprawę opłacalności produkcji rolnej? Tu Copa-Cogeca wymienia:
- Ponowne otwarcie rosyjskiego rynku;
- Walkę z nieuczciwymi praktykami w łańcuchu żywnościowym, by rolnicy uzyskali wyższe przychody za swoje produkty i by dystrybutorzy nie wywierali na nich nadmiernej presji (aktualnie uzyskują oni np. jedynie 20% ceny steku sprzedawanego w sklepie),
- Wzmocnienie działań promocyjnych i wykorzystanie ubezpieczeń kredytów eksportowych.
- Dostosowanie narzędzi zarządzania najważniejszymi rynkami towarów rolnych: czasowe podniesienie ceny interwencyjnej odtłuszczonego mleka w proszku i masła przy uwzględnieniu wyższych kosztów produkcji; przedłużenie okresu dopłat do prywatnego przechowywania produktów mlecznych; aktualizacja narzędzi rynkowych w sektorze warzyw i owoców, w tym przegląd ceny za wycofanie produktów z rynku.
- Uruchamianie projektów pilotażowych pozwalających na wykorzystanie tłuszczy, których już nie można wykorzystać do celów spożywczych do produkcji biopaliw i innych zastosowań niespożywczych.
- Ograniczenie kosztów środków produkcji poprzez zniesienie ceł przywozowych, zwłaszcza tych nakładanych na nawozy, maszyny i inne czynniki produkcji.
- Umarzanie zadłużenia/ pożyczek w celach inwestycyjnych oraz pomoc państwa i dostosowanie pułapu „de minimis”.
- Pełne wykorzystanie narzędzi dostępnych w ramach unijnej polityki rozwoju obszarów wiejskich i programów krajowych, by pomóc rolnikom w skuteczniejszym zarządzaniu ryzykiem.
- Rozciągnięcie unijnego obserwatorium rynku mleka na inne branże.








