Zgnilizna twardzikowa kapusty – rozpoznanie i działanie
Zgnilizna twardzikowa kapusty jest wywoływana przez grzyb, który, podobnie jak grzyb powodujący szarą pleśń, jest polifagiem. To oznacza jego popularność w uprawach niemal wszystkich gatunków roślin warzywnych. Łatwo jest określić chorobę widząc charakterystyczne jej objawy. Poznaj je.
Zgnilizna twardzikowa kapusty jest wywoływana przez grzyb Sclerotinia sclerotiorum, który jest typowym polifagiem występującym w glebie. Jak wiemy, sklerocja wytwarzane przez ten patogen stanowią podstawowe źródło infekcji pierwotnej.
Spis treści
Charakterystyka sprawcy
Te formy przetrwalnikowe przeżywają okres zimowy w glebie od kilku do kilkunastu lat. Mogą kiełkować bezpośrednio w strzępkę grzybni, infekując liście, które mają kontakt z glebą. Inną formą infekcji roślin są zarodniki workowe wydostające się z worków. Worki wyrastają z miseczkowatych apotecjów zaś te kiełkują ze sklerocjów, wydostających się z gleby. Największe zagrożenie infekcją zarodnikami workowymi istnieje w maju i w czerwcu, przy sprzyjającej temperaturze w zakresie 16–22ºC.
Rośliny żywicielskie sprawcy choroby
Sclerotinia sclerotiorum jest patogenem grzybowym infekującym ponad 400 gatunków roślin, w tym również niemal wszystkie gatunki roślin warzywnych.
Zgnilizna twardzikowa kapusty – objawy
Pierwsze infekcje mogą pojawiać się na częściach nadziemnych roślin, w postaci ciemnobrązowych wodnistych, różnej wielkości plam. Typowe symptomy tej choroby w postaci obfitej, białoszarej grzybni z towarzyszeniem czarnych grudek sklerocjów wielkości ziaren pszenicy pojawiają się niebawem. W miarę upływu czasu, zainfekowana warstwa tkanek całkowicie się rozkłada.
Zgnilizna twardzikowa kapusty powoduje też puszystą grzybnię z towarzyszeniem sklerocjów. Objawy najczęściej ujawniają się w okresie przechowalnianym zwykle po miesiącu od składowania główek.
Straty i zapobieganie
Zgnilizna twardzikowa kapusty powoduje znaczne straty w czasie przechowywania główek kapusty.
Poleca się kilka zaleceń ograniczających chorobę:
- Do produkcji rozsady trzeba używać kwalifikowanych nasion pochodzących z pewnego źródła.
- Stosować zdrowe podłoże do produkcji rozsady.
- Unikać nadmiernego zagęszczenia roślin, zraszania liści oraz nadmiernego nawadniania w gorące dni, nocą i w okresie poprzedzającym zbiór.
- Nie należy uprawiać kapusty na tym samym polu przez 3–4 lata po uprawach, gdzie stwierdzono chorobę.
- Po zbiorach koniecznie trzeba usuwać resztki pożniwne.
- Chronić rośliny przed uszkodzeniami, gdyż S. sclerotiorum może rozwijać się także na martwych tkankach.
- Optymalne warunki przechowywania kapusty w komorach chłodniczych to temperatura 0ºC, wilgotność względna powietrza 90–95% i swobodna cyrkulacja powietrza.
FAQ: Zgnilizna twardzikowa kapusty – rozpoznanie i działanie
Czym jest zgnilizna twardzikowa kapusty?
Zgnilizna twardzikowa kapusty to choroba wywoływana przez grzyb Sclerotinia sclerotiorum, który jest polifagiem infekującym wiele roślin warzywnych.
Jakie są objawy zgnilizny twardzikowej kapusty?
Objawy to wodniste, ciemnobrązowe plamy oraz białoszara grzybnia z czarnymi sklerocjami. Choroba ujawnia się szczególnie w okresie przechowalniczym główek kapusty.
Jakie rośliny są podatne na zgniliznę twardzikową?
Sclerotinia sclerotiorum infekuje ponad 400 gatunków roślin, w tym niemal wszystkie rośliny warzywne.
Jak można zapobiegać zgniliźnie twardzikowej?
Zapobieganie obejmuje stosowanie kwalifikowanych nasion, zdrowego podłoża, unikanie nadmiernego zagęszczenia roślin oraz regularne usuwanie resztek pożniwnych.
Jakie warunki przechowywania kapusty są zalecane?
Kapustę należy przechowywać w temperaturze 0ºC, przy wilgotności względnej 90–95% i swobodnej cyrkulacji powietrza, aby ograniczyć rozwój zgnilizny.
Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
