Choroba obrzękowa u trzody chlewnej

Reklama

Choroba obrzękowa zależy w dużej mierze od sposobu żywienia trzody chlewnej. To choroba zakaźna, lecz nie zaraźliwa. Co jeszcze trzeba o niej wiedzieć?

Choroba obrzękowa wywoływana jest przez toksyny werotoksycznych szczepów bakterii E. coli. Występują one powszechnie w chlewni, gdyż tworzą u zdrowych zwierząt florę fekalną. Do zakażenia chorobą obrzękową dochodzi zwykle od 7 do 14 dni po odsadzeniu prosiąt.

Choroba obrzękowa jest infekcją mało zaraźliwą. Zachorowalność w stadzie wynosi ok. 15%.

Objawy choroby obrzękowej

Charakterystycznymi objawami są obrzęki czoła, nosa, powiek, a także w żołądku i jelitach. Jednak pierwszym typowym symptomem występującym u części chorych zwierząt jest krótkotrwała biegunka. Prosięta również tracą apetyt. Następstwem tego są duszności i ogólne problemy z oddychaniem. Młode osobniki chrapliwie kwiczą oraz otwierają jamę ustną. U prosiąt w miarę rozwoju choroby pojawiają się konwulsje, niedowłady oraz porażenia kończyn. Występują również obrzęki powiek oraz innych narządów. W końcowym etapie zakażenia u zwierząt widoczne są objawy śpiączki.

Choroba obrzękowa jest infekcją mało zaraźliwą. Zachorowalność w stadzie wynosi ok. 15%. Niestety śmiertelność chorych osobników jest bardzo wysoka i sięga blisko 90% osobników!

żywienie trzody chlewnej a jakość wieprzowiny / choroba obrzękowa

Choroba obrzękowa powodowana jest przez błędy żywieniowe!

fot. Fotolia

Jakim hodowlom zagraża choroba obrzękowa?

Choroba obrzękowa występuje zwykle w małych i średnich gospodarstwach towarowych. W momencie pojawienia się pierwszych objawów choroby, hodowca nie może jednak stosować antybiotyków! Spowodowane jest to tym, że w organizmie chorego osobnika działają już toksyny bakterii, a nie same patogeniczne E. coli. Dlatego stosowanie farmaceutyków to rzecz zbędna i nieefektowna. Zresztą każde działanie podjęte po zdiagnozowaniu choroby jest spóźnione oraz nieskuteczne.

Podstawowym czynnikiem rozwoju tej choroby są błędy żywieniowe, które popełnione zostały w okresie przed i po odsadzeniu. Prosięta w każdym etapie swojego życia muszą mieć odpowiednio zbilansowaną dietę, a kojce dla nich przeznaczone powinny być jak najlepiej przygotowane.

Nowoczesne szczepienia doustne i immunizacja loch – skuteczna profilaktyka choroby obrzękowej

W 2025 roku skuteczna profilaktyka choroby obrzękowej u prosiąt opiera się na nowoczesnych szczepieniach doustnych przeciw toksynie Stx2e. Szczepienie prosiąt przed odsadzeniem oraz immunizacja loch w ostatnich tygodniach ciąży zapewniają wysoką odporność bierną. Badania w Polsce i Niemczech pokazują, że ta metoda obniża śmiertelność z 70-90% do poniżej 5%. Profilaktyka immunologiczna to dziś ważna alternatywa dla antybiotyków i tlenku cynku, którego użycie jest ograniczone w UE. Coraz więcej hodowców docenia efektywność tych szczepień w utrzymaniu zdrowia stada.

Kluczowa rola żywienia przejściowego i mikrobioty jelitowej w redukcji ryzyka

Odsadzenie to trudny okres dla prosiąt, dlatego żywienie przejściowe pomaga łagodzić stres metaboliczny i stabilizować mikrobiotę jelitową. Podawanie płynnych pasz przed i po odsadzeniu zmniejsza ryzyko zakażeń E. coli. W 2025 roku zaleca się również stosowanie organicznych kwasów buforowanych i pasz o niższej zawartości białka. Dodatki prebiotyczne i fitogeniczne pozytywnie wspierają zdrowie jelit. Takie działania pomagają ograniczyć stosowanie tlenku cynku i antybiotyków.

Bioasekuracja, światło i dobrostan – nowe podejście do środowiska prosiąt

Nowoczesna profilaktyka choroby obrzękowej obejmuje również optymalizację warunków środowiskowych. Regularna dezynfekcja, rotacja grup oraz kontrola wody i wentylacji są kluczowe. Całodobowe oświetlenie przez pierwsze 48 godzin po odsadzeniu pobudza prosięta do jedzenia i wspiera mikroflorę jelitową. Systemy interakcji socjalnej zmniejszają agresję i poprawiają dobrostan zwierząt. Te działania skutecznie wspierają zdrowie stada i zapobiegają chorobie obrzękowej.

Zobacz koniecznie: Intensywne żywienie świń: kiedy i czy się opłaca?

Google NewsObserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
Autor artykułu:

Absolwentka studiów inżynierskich z zakresu rolnictwa na SGGW. Studentka studiów magisterskich w zakresie zootechniki. Członek wielu stowarzyszeń na rzecz ochrony przyrody. Interesuje się ekologią i ochroną zagrożonych gatunków zwierząt.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *