Uprawa z siewem pasowym: za i przeciw

Coraz więcej rolników zmienia sposoby uprawy, odchodząc od głębokiej orki, na rzecz uprawy bezorkowej i siewu pasowego.

Standardowa uprawa roli (głęboka orka) czyni glebę głęboko spulchnioną, stwarzającą bardzo dobre warunki do wzrostu korzeni, ale z drugiej strony naraża ją na przesuszenie, erozję wodną, wietrzną, a także na zaskorupienie. Natomiast uprawa bezorkowa spulchnia i miesza glebę, ale jej nie odwraca, a pozostawione na powierzchni resztki pożniwne chronią ją przed erozją. Jednak bezorkowy system uprawy ogranicza m.in. pobieranie wody oraz składników pokarmowych przez rośliny, a duża ilość resztek po zbiorze przedplonu utrudnia precyzyjne umieszczenie nasion w glebie.

Uważa się, że pasowa uprawa roli łączy w sobie pozytywne aspekty uprawy głębokiej i uprawy zerowej.

Metodę tę można stosować w uprawie rzepaku, soi, buraków cukrowych, kukurydzy i słonecznika.

Siew pasowy to rodzaj siewu powiązany z uprawą pasową, którą zapoczątkowano w USA. Uprawa ta polegała na spulchnianiu gleby w ograniczony sposób, na zasadzie uprawy uproszczonej czy bezorkowowego systemu uprawy roli. Było to możliwe dzięki użyciu agregatów uprawowych (w dużym uproszczeniu – kultywator + rozsiewacz). Obecnie narzędzia do pasowej uprawy roli są bezpośrednio zagregatowane z dozownikami nawozów oraz siewnikami (kultywator + rozsiewacz + siewnik).

Zasadnicze elementy robocze kultywatora to:

  • oczyszczacz w kształcie gwiazdy, który znajduje się z przodu agregatu (jego zadaniem jest usuwanie i czyszczenie powierzchni gleby z resztek pożniwnych);
  • talerz tnący – usytuowany tuż za oczyszczaczem (odpowiedzialny jest za cięcie gleby bezpośrednio przed zębami, umożliwiając im dostanie się do warstwy gleby w celu ich spulchnienia;

    uprawa z siewem pasowym

    Agregat do zasiewu kockerling.

  • zęby – spulchniacze;
  • talerze faliste – znajdujące się za zębami (przeciwdziałają rozrzucaniu gleby podczas spulchniania – zwłaszcza w czasie szybkiego przejazdu)
  • oraz koło dogniatające (odpowiedzialne za ugniecenie gleby i tym samym przeciwdziałające jej zaskorupieniu).

Zęby umieszczone są na belce w pewnych odległościach od siebie, co powoduje, że gleba jest spulchniona tylko w miejscu ich pracy. Należy pamiętać, że rozstaw zębów będzie uzależniony od rośliny uprawnej. Przy założeniu, że takie kultywatory posiadają od 6 do 12 zębów przy szerokości roboczej 4–6 m, to w czasie jednego przejazdu maszyną uzyskamy od 6 do 12 pasów spulchnionej gleby na głębokość kilkunastu lub kilkudziesięciu centymetrów i szerokości kilkunastu centymetrów. Między nimi pozostaną pasy gleby nienaruszonej, nieuprawionej i będą one stanowiły co najmniej połowę lub 2/3 całkowitej powierzchni przeznaczonej pod uprawę wybranej rośliny.

W związku z powyższym tę metodę można stosować w uprawie rzepaku, soi, buraków cukrowych, kukurydzy i słonecznika.

Zalety siewu pasowego

uprawa z siewem pasowym

Gleba po przejechaniu agregatem gleba po zasiewie.

Jeden przejazd umożliwia jednocześnie:

  1. uprawę roli,
  2. wysiew nawozów
  3. i (precyzyjny) wysiew nasion,
  4. a czasem dodatkowo podsiew międzyplonu oraz zastosowanie środków ochrony roślin.

Jest to duża oszczędność paliwa i czasu pracy.

W systemie siewu pasowego stwierdza się w dodatku mniejsze parowanie wody, bardziej równomierne wschody roślin i większe plony w skrajnych warunkach pogodowych – suchych lub mokrych latach.

Aplikowanie nawozów mineralnych i mikroelementów w tej metodzie jest precyzyjne – dostają się one tylko do uprawianej przestrzeni glebowej, co sprawia, że składniki pokarmowe znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie korzeni wzrastających roślin i umożliwia skuteczniejsze ich wykorzystanie przez rośliny. Tym sposobem nie nawozimy chwastów, a nawozów stosuje się mniej w przeliczeniu na jednostkę powierzchni i jednocześnie ograniczamy na nie nakłady.

Wady?

Szeroka rozstawa rzędów i brak orki sprzyja jednak zachwaszczeniu i występowaniu samosiewów roślin przedplonowych. Zbyt długie stosowanie tej metody na polu wymusza zatem z czasem zmianę kierunku uprawy (na poprzeczną), co nie zawsze jest możliwe.

Komentarze

  1. Mam pytanie, co oznacza ten rodzaj uprawy wymieniony w nawiasie „…. zmianę kierunku uprawy (na poprzeczną) ” ???

    1. Przy długiej uprawie w jednym kierunku zachodzą negatywne zagęszczenia, powstają nierówności w glebie, w związku z czym trzeba uprawiać pole pod innym kątem, aby sama struktura była jednorodna. Podobne działanie stosuje się m.in. przy orce.

Intermag inwestuje w badania i rozwój

Rok 2016 to dla firmy Intermag rok inwestycji: firma uruchomiła komorę fitotronową, tunel agrodynamiczny oraz wprowadza nowe biopreparaty.

9 grudnia 2016

Borówki i maszyny Kubota: doskonałe połączenie!

Opowieść o Jerzym Wilczewskim, który odniósł sukces, stawiając na borówki oraz pomarańczowe maszyny Kubota!

3 grudnia 2016

Szkodniki magazynowe zbóż

Przechowywanie zbóż wiąże się z wieloma sprawami, których nie wolno bagatelizować. Jedną z nich są szkodniki. Jak sobie z nimi radzić?

30 listopada 2016