Uprawa z siewem pasowym: za i przeciw

Uprawa z siewem pasowym: za i przeciw

Coraz więcej rolników zmienia sposoby uprawy, odchodząc od głębokiej orki, na rzecz uprawy bezorkowej i siewu pasowego.

Standardowa uprawa roli (głęboka orka) czyni glebę głęboko spulchnioną, stwarzającą bardzo dobre warunki do wzrostu korzeni, ale z drugiej strony naraża ją na przesuszenie, erozję wodną, wietrzną, a także na zaskorupienie. Natomiast uprawa bezorkowa spulchnia i miesza glebę, ale jej nie odwraca, a pozostawione na powierzchni resztki pożniwne chronią ją przed erozją. Jednak bezorkowy system uprawy ogranicza m.in. pobieranie wody oraz składników pokarmowych przez rośliny, a duża ilość resztek po zbiorze przedplonu utrudnia precyzyjne umieszczenie nasion w glebie.

Uważa się, że pasowa uprawa roli łączy w sobie pozytywne aspekty uprawy głębokiej i uprawy zerowej.

Metodę tę można stosować w uprawie rzepaku, soi, buraków cukrowych, kukurydzy i słonecznika.

Siew pasowy to rodzaj siewu powiązany z uprawą pasową, którą zapoczątkowano w USA. Uprawa ta polegała na spulchnianiu gleby w ograniczony sposób, na zasadzie uprawy uproszczonej czy bezorkowowego systemu uprawy roli. Było to możliwe dzięki użyciu agregatów uprawowych (w dużym uproszczeniu – kultywator + rozsiewacz). Obecnie narzędzia do pasowej uprawy roli są bezpośrednio zagregatowane z dozownikami nawozów oraz siewnikami (kultywator + rozsiewacz + siewnik).

Zasadnicze elementy robocze kultywatora to:

  • oczyszczacz w kształcie gwiazdy, który znajduje się z przodu agregatu (jego zadaniem jest usuwanie i czyszczenie powierzchni gleby z resztek pożniwnych);
  • talerz tnący – usytuowany tuż za oczyszczaczem (odpowiedzialny jest za cięcie gleby bezpośrednio przed zębami, umożliwiając im dostanie się do warstwy gleby w celu ich spulchnienia;

    uprawa z siewem pasowym

    Agregat do zasiewu kockerling.

  • zęby – spulchniacze;
  • talerze faliste – znajdujące się za zębami (przeciwdziałają rozrzucaniu gleby podczas spulchniania – zwłaszcza w czasie szybkiego przejazdu)
  • oraz koło dogniatające (odpowiedzialne za ugniecenie gleby i tym samym przeciwdziałające jej zaskorupieniu).

Zęby umieszczone są na belce w pewnych odległościach od siebie, co powoduje, że gleba jest spulchniona tylko w miejscu ich pracy. Należy pamiętać, że rozstaw zębów będzie uzależniony od rośliny uprawnej. Przy założeniu, że takie kultywatory posiadają od 6 do 12 zębów przy szerokości roboczej 4–6 m, to w czasie jednego przejazdu maszyną uzyskamy od 6 do 12 pasów spulchnionej gleby na głębokość kilkunastu lub kilkudziesięciu centymetrów i szerokości kilkunastu centymetrów. Między nimi pozostaną pasy gleby nienaruszonej, nieuprawionej i będą one stanowiły co najmniej połowę lub 2/3 całkowitej powierzchni przeznaczonej pod uprawę wybranej rośliny.

W związku z powyższym tę metodę można stosować w uprawie rzepaku, soi, buraków cukrowych, kukurydzy i słonecznika.

Zalety siewu pasowego

uprawa z siewem pasowym

Gleba po przejechaniu agregatem gleba po zasiewie.

Jeden przejazd umożliwia jednocześnie:

  1. uprawę roli,
  2. wysiew nawozów
  3. i (precyzyjny) wysiew nasion,
  4. a czasem dodatkowo podsiew międzyplonu oraz zastosowanie środków ochrony roślin.

Jest to duża oszczędność paliwa i czasu pracy.

W systemie siewu pasowego stwierdza się w dodatku mniejsze parowanie wody, bardziej równomierne wschody roślin i większe plony w skrajnych warunkach pogodowych – suchych lub mokrych latach.

Aplikowanie nawozów mineralnych i mikroelementów w tej metodzie jest precyzyjne – dostają się one tylko do uprawianej przestrzeni glebowej, co sprawia, że składniki pokarmowe znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie korzeni wzrastających roślin i umożliwia skuteczniejsze ich wykorzystanie przez rośliny. Tym sposobem nie nawozimy chwastów, a nawozów stosuje się mniej w przeliczeniu na jednostkę powierzchni i jednocześnie ograniczamy na nie nakłady.

Wady?

Szeroka rozstawa rzędów i brak orki sprzyja jednak zachwaszczeniu i występowaniu samosiewów roślin przedplonowych. Zbyt długie stosowanie tej metody na polu wymusza zatem z czasem zmianę kierunku uprawy (na poprzeczną), co nie zawsze jest możliwe.

Komentarze

  1. Mam pytanie, co oznacza ten rodzaj uprawy wymieniony w nawiasie „…. zmianę kierunku uprawy (na poprzeczną) ” ???

    1. Przy długiej uprawie w jednym kierunku zachodzą negatywne zagęszczenia, powstają nierówności w glebie, w związku z czym trzeba uprawiać pole pod innym kątem, aby sama struktura była jednorodna. Podobne działanie stosuje się m.in. przy orce.

Zacznij nowy sezon z VitalFields!

Sprawdź, dlaczego warto zacząć nowy sezon z systemem VitalFields. Przekonaj się, co zyskujesz i w jaki sposób wykorzystasz system.

6 września 2017

Mączniak w oziminach? – zastosuj Kendo 50 EW!

Mączniak prawdziwy zbóż i traw to patogen powszechnie występujący na terenie całego kraju w większości upraw. Jak się go pozbyć?

19 września 2017

Jak dobrze zakisić kukurydzę?

Każdy rolnik ma swój sposób na zakiszenie kukurydzy. Który jest najlepszy? Jakie błędy najczęściej się popełnia?

7 września 2017

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij