Agresja sowiecka na Polskę – cios w plecy!
17 września 1939 r. Armia Czerwona zaatakowała walczącą z Niemcami Polskę. Agresja sowiecka na Polskę przyniosła okupację wschodnich ziem II RP, represje, deportacje w głąb ZSRR oraz Zbrodnię Katyńską. Skutki dotknęły setki tysięcy polskich obywateli, w tym rodziny ziemiańskie i mieszkańców wsi.
Polska historia pełna jest bolesnych rocznic. Należy do nich niewątpliwie agresja sowiecka na Polskę 17 września 1939 r. Jej konsekwencją była przede wszystkim Zbrodnia Katyńska, a także cztery deportacje obywateli polskich w głąb ZSRR.
Spis treści
Agresja sowiecka na Polskę – 17 września 1939 r.
We wrześniu 1939 r. skala i moment sowieckiej agresji były dla polskich oddziałów ogromnym zaskoczeniem. Polscy żołnierze od ponad dwóch tygodni (od 1 września) bohatersko walczyli z niemieckimi wojskami. Agresja sowiecka na Polskę nad ranem 17 września praktycznie na całej długości granicy wprowadziła chaos i dezorientację. Na pierwszy ogień poszły strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza. Prawdę powiedziawszy, polskie oddziały były o wiele słabsze od sowieckich. Tragiczną sytuację skomplikowała jeszcze ewakuacja polskich władz wraz z Naczelnym Wodzem do Rumunii. Polscy żołnierze i ludność cywilna znaleźli się w dramatycznej sytuacji, walcząc odtąd przeciwko dwóm agresorom.
Tak naprawdę to nie wiadomo, jak potoczyłyby się losy kampanii wrześniowej, gdyby nie atak ze wschodu. Niemcy poniosły w kampanii polskiej znaczne straty, a sowiecka agresja zdecydowanie pogorszyła położenie walczącego kraju. Ponadto przyspieszyła załamanie polskiego oporu — o to dokładnie chodziło. Sowieci działali na mocy tajnego protokołu w pakcie Ribbentrop-Mołotow. Kraje – sygnatariusze tego porozumienia dzielili się w nim strefami wpływów w Europie Środkowo-Wschodniej. Oficjalna wersja brzmiała, że czerwonoarmiści wkroczyli, by… chronić ludność.
Polscy żołnierze ginęli lub trafiali do niewoli. Potem była Zbrodnia Katyńska, a kilka miesięcy wcześniej pierwsza deportacja polskich obywateli w głąb ZSRR. To setki tysięcy ludzkich tragedii.
Agresja sowiecka na Polskę rozpoczęła ciąg represji, których tragicznym punktem i symbolem stała się m.in. Zbrodnia Katyńska. Miejsce pamięci w Lipnie upamiętnia zamordowanych przez NKWD mieszkańców ziemi dobrzyńskiej. Podobnych miejsc w całej Polsce jest wiele. W Katyniu znajduje się główny cmentarz, będący również symbolem, gdyż wielu dołów śmierci sowieckiej zbrodni ludobójstwa na Polakach do dzisiaj nie udało się odnaleźć. Informacje na ten temat kryją archiwa rosyjskie, niestety wciąż niedostępne dla polskich historyków
Okupacja sowiecka – prześladowania Polaków
Agresja sowiecka na Polskę zapoczątkowała okupację wschodnich województw II Rzeczypospolitej przez Związek Sowiecki. Zaczęły się przede wszystkim represje polskich obywateli, zwłaszcza rodzin funkcjonariuszy służb mundurowych, ziemian i przedstawicieli inteligencji. Sowiecki okupant stosował szeroko zakrojony system terroru i represji.
Sowieci szybko zaczęli wprowadzać swój system gospodarczy i społeczny. Znacjonalizowali majątki ziemskie pod hasłem likwidacji „obszarnictwa”. Własność ziemską podporządkowali państwu sowieckiemu. Stopniowo ograniczali samodzielność gospodarstw chłopskich, ponieważ wprowadzili obowiązkowe dostawy, wysokie podatki i kolektywizację rolnictwa.
Najgorsze jednak dopiero miało nadejść. Pierwsza deportacja rozpoczęła się 10 lutego 1940 r. Objęła przede wszystkim rodziny osadników wojskowych i cywilnych oraz pracowników służby leśnej. W głąb ZSRS wywieziono około 140 tys. osób. W bydlęcych wagonach jechali przez wiele dni. Wielu z nich nie przetrwało tej morderczej podróży w siarczystym mrozie, a potem pobytu na nieludzkiej ziemi.
Miałam okazję rozmawiać z wieloma ludźmi, którzy wrócili z dalekiej Syberii. Ich wspomnienia nawet po latach paliły żywym ogniem. To wizja niewielkich kupek węgla przy „kozach” na środku wagonów, umierające z zimna i głodu niemowlęta na rękach matek, praca ponad siły w kopalniach srebra. Straszliwe mrozy, okrutny głód i robactwo w barakach, które nocami spadało na głowy. Takich obrazów nie sposób wymazać z pamięci!
Część zesłańców powróciła do Polski w ramach powojennych akcji repatriacyjnych. Wielu wracało w latach 1945–1948, inni dopiero podczas kolejnej fali repatriacji w latach 1955–1959. Nie wszyscy jednak doczekali powrotu.
Po ogłoszeniu tzw. amnestii wielu Polaków opuściło Związek Sowiecki wraz z formowaną Armią gen. Władysława Andersa. Wśród ewakuowanych znalazło się około 40 tys. cywilów, w większości kobiet i dzieci. Trafiali oni m.in. do Iranu, Indii, Afryki, Nowej Zelandii i Meksyku.
Agresja sowiecka na Polskę to Zbrodnia Katyńska
Do sowieckiej niewoli dostały się tysiące oficerów i podoficerów Wojska Polskiego, Policji Państwowej, Straży Granicznej, Służby Więziennej. Wśród nich byli także pochodzący z rezerwy lekarze, prawnicy, dziennikarze, naukowcy. Wszyscy oni zostali oni uznani za „wrogów władzy sowieckiej” i bestialsko zamordowani strzałem w tył głowy.
Władze sowieckie przez dziesięciolecia zaprzeczały, że to one odpowiadają za tę zbrodnię ludobójstwa. Do tej pory nie znamy miejsc wszystkich „dołów śmierci”. Rodziny, które po wojnie poszukiwały zaginionych ojców, braci, synów – zastraszano.
Jak wielka jest skala Zbrodni Katyńskiej może świadczyć chociażby „Dobrzyńska lista katyńska”, którą sporządziła Jolanta Zofia Iwińska z Lipna (woj. kujawsko-pomorskie). Przez wiele lat uczyła ona historii w Zespole Szkół im. Waleriana Łukasińskiego w Skępem. Sam pomysł zrodził się podczas gromadzenia informacji o absolwentach Seminarium Nauczycielskiego w Wymyślinie, którzy zginęli w Katyniu. Właśnie to stało się punktem wyjścia do napisania przez nią książki „By czas nie zaćmił i niepamięć… Dobrzyńska lista katyńska”. Znalazło się w niej aż 350 biogramów!
Agresja sowiecka na Polskę to także Zbrodnia Katyńska. Jej ofiary z ziemi dobrzyńskiej upamiętnia książka Jolanty Zofii Iwińskiej „By czas nie zaćmił i niepamięć… Dobrzyńska lista katyńska”.
Agresja sowiecka na Polskę – musimy pamiętać!
17 września 1939 r. należy do najważniejszych dat w historii Polski XX wieku. Agresja sowiecka na Polskę doprowadziła bowiem do zajęcia znacznej części terytorium II Rzeczypospolitej i rozpoczęła okres sowieckiej okupacji. Wyjątkowo bolesne były deportacje, represje oraz próba całkowitej przebudowy życia społecznego i gospodarczego. Tysiące rodzin straciły najbliższych, domy i gospodarstwa. Wielu nie przeżyło zesłania na nieludzką ziemię. Do dziś otwartą raną jest Zbrodnia Katyńska. Sowieccy zbrodniarze nie ponieśli za nią kary, a polskim kobietom zabrakło łez na opłakiwanie ojców, mężów, synów.
FAQ: Agresja sowiecka na Polskę – cios w plecy!
Kiedy Armia Czerwona zaatakowała Polskę w 1939 roku?
Armia Czerwona zaatakowała Polskę 17 września 1939 roku.
Dlaczego sowiecka agresja na Polskę w 1939 roku była zaskoczeniem?
Sowiecka agresja była zaskoczeniem dla Polski, bo miała miejsce, gdy polskie oddziały były już zaangażowane w walkę z Niemcami.
Jakie były skutki sowieckiej okupacji dla polskich obywateli?
Sowiecka okupacja przyniosła represje, deportacje i Zbrodnię Katyńską, które dotknęły setki tysięcy polskich obywateli.
Czy 17 września 1939 roku miał wpływ na przebieg kampanii wrześniowej?
Tak, atak sowiecki przyspieszył załamanie polskiego oporu i pogorszył ogólną sytuację Polski w kampanii wrześniowej.
Ile osób zostało deportowanych w pierwszej fali wywózek do ZSRR?
W pierwszej fali wywózek do ZSRR deportowano około 140 tysięcy osób.
Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
Dodaj AgroFakt.pl jako preferowane źródło w Google
Częściej w Top Stories. Wystarczy 1 klik i zatwierdzenie w Google.
Bądź na bieżąco z informacjami z rynku rolnego
