Zaraza ogniowa – zapobieganie chorobie i jej rozprzestrzenieniu
Zaraza ogniowa jest groźną chorobą bakteryjną wielu drzew i krzewów należących do rodziny różowatych. Jednymi z jej żywicieli są pospolite rośliny sadownicze – jabłoń i grusza, ale także zyskujący na znaczeniu krzew – pigwowiec japoński. Walka z tą chorobą jest bardzo trudna. Dlatego aby nie rozpowszechniła się zaraza ogniowa – zapobieganie jest podstawą. Zaczynamy już od zdrowotności materiału szkółkarskiego.
Spis treści
Zaraza ogniowa – chorobą kwarantannową tylko w strefach chronionych
Sprawca zarazy ogniowej – bakteria Erwinia amylovora występuje tak powszechnie, że kiedyś będący agrofagiem kwarantannowym na całym terytorium Europy, utracił to miano. Obecnie jest agrofagiem kwarantannowym tylko dla specjalnie wydzielonych w UE obszarów, czyli dla tzw. stref chronionych. Strefa chroniona to terytorium całego państwa członkowskiego UE lub jego obszar, na którym agrofag nie występuje lub występuje w bardzo małym nasileniu. Celem tworzenia tych stref jest zapobieganie przedostaniu się patogenu i zaadaptowaniu do tamtejszych warunków. Państwa członkowskie, w których wydzielono strefy chronione ze względu na E. amylovora, to: cały obszar Estonii, Łotwy i Finlandii. W Hiszpanii, Francji, Irlandii, Słowacji, Słowenii, Włoszech, na Litwie wydzielono regiony.
Aby na te obszary nie została zawleczona zaraza ogniowa – zapobieganie w formie kontroli przemieszczanego tam materiału roślinnego jest podstawą.
Zaraza ogniowa – zapobieganie
Przemieszczanie roślin, na których zaraza ogniowa występuje, do stref chronionych, z terytoriów niebędących taką strefą (np. Polski) jest dopuszczone tylko z tzw. stref buforowych. Strefa buforowa jest tworzona na terenie państwa członkowskiego UE, w którym całkowicie nie można wyeliminować agrofaga (np. w Polsce). Ma ona powierzchnię nie mniejszą niż 50 km², np. teren szkółki i otaczający ją pas o szerokości co najmniej 500 m. Wyznacza je i zatwierdza właściwy ds. zdrowia roślin urząd państwa członkowskiego. W Polsce ta funkcja przypada Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa (PIORiN). Rośliny żywicielskie – głównie szkółkarskie, przeznaczone na eksport, muszą spełniać określone wymagania fitosanitarne, czego poświadczeniem jest odpowiedni dla stref chronionych paszport roślin.
Zaraza ogniowa wywołuje duże szkody porażonych roślin. W efekcie zamierania chorych organów wegetatywnych ograniczeniu ulega powierzchnia asymilacyjna drzewa czy krzewu. Porażenie generatywnych części roślin zmniejsza liczbę zawiązanych owoców. W obu przypadkach ilość i jakość plonu z chorych roślin jest zła. Ponieważ zaraza ogniowa jest chorobą bakteryjną, jedynymi środkami ją zwalczającymi są antybiotyki. W UE nie są one dopuszczone do użycia, dlatego podstawą w ochronie jest profilaktyka, m.in. korzystanie ze zdrowego materiału szkółkarskiego.
źródło – informacja PIORiN
Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
Bądź na bieżąco z informacjami z rynku rolnego
