Sadownictwo regeneratywne – czy taka będzie przyszłość?

Intensywne rolnictwo konwencjonalne, w tym sadownictwo oparte na fundamentach chemizacji i mechanizacji doprowadziło do niebezpiecznych zmian środowiskowych. Degradacja gleb uprawnych, jej przyspieszona erozja oraz inne zjawiska prowadzą do spadku produktywności. Jednym ze sposobów na radzenie sobie z tymi problemami jest sadownictwo regeneratywne.
Sadownictwo regeneratywne to system zasad i praktyk mających doprowadzić do przywrócenia a nawet zwiększenia naturalnej produktywności gleb w sadach. Ponadto ma poprawić stan wód, jakość ekosystemów i zwiększyć naturalną bioróżnorodność towarzyszącą ludziom. Jednak dokładne zalecenia i praktyki dotychczas skupiły się na rolnictwie. Sadownictwo regeneratywne nie było na razie obiektem szczegółowych opracowań. Odpowiedzią na te potrzeby stało się powołanie w Nowej Zelandii partnerstwa na rzecz rozwoju praktyk regeneratywnych w ogrodnictwie.
Spis treści
Sadownictwo regeneratywne na świecie – nowa inicjatywa w Nowej Zelandii
Na świecie coraz bardziej widoczna jest potrzeba opracowywania i wdrażania technologii godzących potrzeby rolnictwa, konsumentów a także ochronę istniejących zasobów. Jednakże z powodu braku takich rozwiązań dla ogrodnictwa, w Nowej Zelandii podjęto inicjatywę mającą na celu poznanie i wdrożenie do praktyki sadowniczej praktyk regeneratywnych. Ma to pomóc utrzymać produkcję wysokiej jakości plonów, które zaspokajałyby potrzeby klientów na całym świecie.
W skład konsorcjum wchodzą firmy T&G Global, Zespri, nowozelandzki Plant & Food Research i inne przedsiębiorstwa. Same badania są finansowane m.in. ze środków publicznych. Potrzeba przeprowadzenia badań wynikała z faktu, że do sadownictwa nie da się w prosty sposób przenieść praktyk sprawdzonych w rolnictwie. Szczególnie ważne są tu działania związane ze zwalczaniem szkodników i chorób a także sposoby zarządzania uprawami sadowniczymi. W tym kontekście bardzo ważna jest szczególnie ochrona zapylaczy czy tworzenie warunków bytowania naturalnym wrogom szkodników atakujących sady.
Czy sadownictwo regeneratywne jest potrzebne?
Sadownictwo regeneratywne opiera się na znanych i nierzadko stosowanych przez sadowników zasadach, jednak pojawiła się potrzeba pogłębienia wiedzy w celu ujednolicenia tych praktyk. Pozwoli to na utrzymanie roli sadownictwa w Nowej Zelandii jako wiodącego wytwórcy owoców z segmentu premium. Będzie też odpowiedzią na potrzeby konsumentów, którzy zwracają coraz większą uwagę na to, jaki wpływ ma produkcja żywności na środowisko.
Dlatego branża producentów owoców w tym kraju bardzo koncentruje się na takich zagadnieniach jak zdrowie gleby czy jakość wody. Obecnie, w pierwszym roku trwania projektu, badany jest stan wiedzy na temat praktyk regeneratywnych w sadownictwie. Ponadto prowadzi się analizę rynku w celu poznania potrzeb konsumentów.
Reasumując wyniki tych badań dadzą Nowej Zelandii możliwość utrzymania swojej pozycji producenta owoców premium. Ponadto sadownictwo regeneratywne jest potrzebne do zachowania żyzności i produktywności gleb uprawnych, których wbrew pozorom na wyspach, gdzie położona jest Nowa Zelandia, nie ma zbyt dużo.
źródło: fruitnet.com









