Antraknoza cebuli – jak skutecznie chronić plantacje?

Antraknoza stanowi zagrożenie zwłaszcza w uprawie cebuli o białych (srebrzystych) łuskach, choć notowana jest także na plantacjach cebuli żółtej i czerwonej. Jak chronić cebulę przed tą chorobą? Podpowiadamy.

Cena: Cebula biała

1.98 zł
-4.81%
Zobacz aktualne ceny

Sprawcą choroby jest grzyb Colletotrichum circinans, należący do workowców. Poniżej informacje o tym patogenie i powodowanych przez niego szkodach. A także możliwości zapobiegania antraknozie na plantacjach cebuli.

Opis grzyba Colletotrichum circinans, sprawcy antraknozy cebuli

Do żywicieli Colletotrichum circinans zaliczają się gatunki roślin z rodzaju Allium: por, cebula, czosnek i szalotka. Źródłem infekcji jest zakażona gleba, gdzie grzyb przeżywa na resztkach chorych roślin i pozostawionych w polu porażonych cebulach. Duża wilgotność i ciepło sprzyjają wytwarzaniu zarodników konidialnych, które następnie rozprzestrzeniają się z wiatrem i deszczem. Konidia infekują łuski dojrzałych cebul w warunkach temperatury w zakresie 20–26°C. Zakażenie zwykle występuje po około dwóch do trzech tygodni od siewu. Grzyb C. circinans może zakończyć swój cykl życiowy w czasie krótszym niż tydzień.

Symptomy antraknozy cebuli i identyfikacja sprawcy

Na powierzchni suchych łusek okrywowych i wokół szyjki tworzą się koncentryczne kręgi grzybni o ciemnej barwie. Może też ona rozwijać się pod łuskami. W sprzyjających warunkach, tj. przy dużej wilgotności, choroba może się rozprzestrzenić na łuski wewnętrzne, przyczyniając się do powstania niewielkich, żółtych zmian. W przypadku silnego porażenia, cebula może marszczyć się i przedwcześnie kiełkować. Na liściach tworzą się zmiany nekrotyczne. Głęboka penetracja tkanek może ponadto powodować drobne, zapadnięte, żółtawe plamy.

Straty gospodarcze powodowane przez chorobę i występowanie w świecie

Choroba występuje zwykle pod koniec sezonu wegetacyjnego i dalej rozwija się w przechowalniach, szczególnie gdy wilgotność powietrza jest wysoka w tym środowisku. Antraknoza stanowi zagrożenie szczególnie w uprawie cebuli o łusce białej (srebrzystej). Sprawca choroby, C. circinans występuje powszechnie wszędzie tam, gdzie uprawia się cebulę. Grzyb ten został po raz pierwszy opisany w Wielkiej Brytanii i jest tam obecnie szeroko rozpowszechniony. W Argentynie też stwierdzono jego obecność, jednakże wciąż istnieją obszary, skąd współcześnie donosi się o pierwszym pojawieniu się patogenu, np. w Iranie czy Korei.

Metody niechemicznego zapobiegania antraknozie cebuli

Z metod zapobiegawczych trzeba uwzględnić te, które nie są sprzyjające do rozwoju sprawcy choroby. Ściśle mówiąc, należy przestrzegać następujących zasad:

  • uprawa odmian żółtych i czerwonych na obszarach zagrożonych infekcją;
  • stosowanie płodozmianu co 2–3 lata;
  • utrzymywanie prawidłowego drenażu, unikanie nadmiernej wilgotności gleby;
  • regularne lustracje uprawy (1–2 razy w tygodniu) w czasie wegetacji;
  • zbiór plonu podczas bezdeszczowej pogody;
  • szybkie wysuszenie cebul po zbiorze;
  • w czasie przechowywania utrzymywać wilgotność powietrza poniżej 75%.

Możliwości chemicznego zwalczania antraknozy

Nie ma zarejestrowanych fungicydów do ochrony cebuli przed antraknozą. Wskazane jest zaprawianie nasion środkiem Maxim w dawce 1 ml/kg nasion. Z obserwacji wynika, że skuteczne ograniczanie choroby może odbywać się poprzez stosowanie fungicydów systemicznych w czasie wegetacji na plantacji cebuli „przy okazji” ochrony roślin przed innymi chorobami, szczególnie szarą pleśnią czy zgnilizną szyjki cebuli.

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 0 / 5. Liczba głosów 0

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

TO JEST NIEWIARYGODNEZobacz SPRAWDŹ WYNIKI BADAŃ

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *