Kukurydza: skąd się wzięła?

Historia kukurydzy zaczęła się ok. 9 tys. lat temu. Ze względu na liczne znaleziska archeologiczne (np. skrobia na narzędziach), obejmujące rozległe tereny, nie da się jednak precyzyjnie określić miejsca, w którym kukurydza została udomowiona.

Historia kukurydzy zaczęła się ok. 9 tys. lat temu. Ze względu na liczne znaleziska archeologiczne (np. skrobia na narzędziach), obejmujące rozległe tereny, nie da się jednak precyzyjnie określić miejsca, w którym kukurydza została udomowiona. Przyjmuje się, że jest to obszar Ameryki Środkowej i Południowej, a dokładniej: Meksyk i Peru.

Badania nad pochodzeniem kukurydzy utrudnia fakt, że do dzisiaj nie odnaleziono jej dzikiej formy. Niektórzy badacze twierdzą, że jest to dowód na to, że ta roślina została wyhodowana przez człowieka poprzez liczne krzyżówki i selekcję, a jej przodkiem jest trawa teosinte należąca do rodzaju Zea. Ta teoria była podważana, gdyż teosintekukurydza nie są do siebie podobne.

Majowie wierzyli, że człowiek został ulepiony z mąki kukurydzianej.

Jednak kilka tysięcy lat temu klimat i skład atmosfery był inny, co podsunęło badaczom pomysł, żeby domniemanego przodka kukurydzy uprawiać w warunkach, jakie panowały 10 tys. lat temu. Żeby cofnąć się w czasie, wystarczy obniżyć temperaturę o 2–3°C i ilość dwutlenku węgla w powietrzu, którego ilość wzrosła po rewolucji przemysłowej z ok. 200 do 400–450 ppm (ang. parts per million). W takich warunkach teosinte o wiele bardziej przypomina kukurydzę. Oczywiście obecna forma różni się od tej sprzed 100 czy 200 lat. Dawniej kolby miały tylko kilka centymetrów, a plon był o wiele niższy.

W Ameryce Południowej kukurydza ma boski status. Majowie wierzyli, że człowiek został ulepiony z mąki kukurydzianej, a w raju nie trzeba trudzić się uprawą kukurydzy. Roślina ta była też najcenniejszą ofiarą składaną bogom.

Do Europy przywędrowała wraz z Krzysztofem Kolumbem. Na Europejczykach wywarła duże wrażenie, dlatego przywieźli jej ziarna już z pierwszej wyprawy w marcu 1493 r. W czasach, gdy w Europie była to zupełna nowość, na kontynencie amerykańskim kukurydza była już uprawiana na obszarach od dzisiejszej Kanady aż po Ziemię Ognistą (południowa Argentyna i Chile).

Słowo kukurydza wywodzi się z języków orientalnych, a do nas przywędrowało z krajów ościennych, prawdopodobnie z Ukrainy, chociaż zdania na ten temat są podzielone. Podobna nazwa stosowana jest również w językach: chorwackim, czeskim, słowackim, rosyjskim, a nawet węgierskim. W innych krajach najczęściej mówi się maiz (nazwa łacińska Zea mays), ten wyraz jest też używany w gwarze śląskiej. Z tego schematu wyłamali się włosi, którzy na kukurydzę mówią granturco, co nie wzięło się znikąd, gdyż w dawnych wiekach w Europie tę roślinę określano mianem „turecka pszenica” – do dzisiaj na Morawach używa się nazwy turkyně.

Chwasty w życie mieszańcowym: kiedy mogą się pojawić?

Żyto mieszańcowe cechuje odporność na stresowe warunki atmosferyczne i na porastanie. Jak jednak zwalczać w nim chwasty jesienią?

2 grudnia 2016

Które zboża są najbardziej narażone na niesprzyjające warunki klimatyczne?

Przy planowaniu uprawy warto wziąć pod uwagę to, jak odporne są poszczególne zboża na warunki krańcowe: mróz i suszę.

1 grudnia 2016

Horti Tech już za nami

W Kielcach w dniach 18–19 listopada odbyły się, już po raz drugi, targi branży sadowniczej oraz producentów warzyw Horti Tech.

24 listopada 2016