Pszenica do Egiptu bez sporysza?

Egipt, największy światowy importer pszenicy, zastosował surowe wymogi w imporcie. Według nowych obostrzeń, sprowadzana pszenica ma być całkowicie wolna od sporysza. Jaka więc pszenica trafi do Egiptu?

Dotychczas Egipt dopuszczał poziom zanieczyszczeń tym grzybem w wysokości 0,05%, ale ostatnio egipskie służby fitosanitarne (GASC) zapowiedziały, że wszystkie partie pszenicy o zawartości zanieczyszczeń sporyszem większej niż zerowa będą odrzucane. Decyzja dotycząca zaostrzenia wymogów nie jest jeszcze ostateczna.

W ostatnią środę GASC poinformował, że kwestia ta jest przedmiotem dyskusji i że obowiązujące wymogi stosowane w przetargach nie zostały dotychczas zmienione. Ewentualne zmiany mają być podane do wiadomości przed ogłoszeniem kolejnego przetargu.

Jednocześnie jednak GASC powiadomił o odrzuceniu partii francuskiej pszenicy sprowadzonej do Egiptu w jednym z portów z powodu wykrycia niewielkiej zawartości sporysza.

W opinii handlowców tak ostre wymogi dotyczące jakości pszenicy sprawią, że Egipt nie otrzyma żadnych ofert w przetargach. Handlowcy będą bowiem obawiać się ryzyka. Ich zdaniem zagwarantowanie zerowej zawartości sporysza jest praktycznie niemożliwe.

Prezentowane informacje w zakresie środków ochrony roślin zawarte w serwisie www.agrofakt.pl nie zawierają pełnej treści etykiet-instrukcji stosowania. Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia oraz przestrzegaj środków bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie.

Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!

Newsletter

Bądź na bieżąco z informacjami z rynku rolnego

Zapisz się

Autor artykułu:

Maria Czarniakowska

Z prasą rolniczą związana od lat. Na łamach „Młodego Rolnika”, „Farmera” i w „Agroportalu” pomagała rolnikom nie zagubić się w gąszczu przepisów prawa administracyjnego, cywilnego, a także dziedzinach prawa materialnego: rolnictwa, budownictwa, ochrony środowiska itp. Objaśniała wszelkie tajniki WPR i pilnowała, aby rolnicy na czas zostali poinformowani o możliwościach skorzystania z funduszy unijnych. Obserwowała przemiany dokonujące się na wsi, uczestnicząc w targach i wystawach organizowanych w całej Polsce. Spotkała na swej drodze wspaniałych rolników, których przedstawiała na łamach czasopism.