Żywienie tuczników – jakimi zasadami należy się kierować?

Download PDF

Żywienie tuczników ma wpływ na ekonomiczne efekty tuczu. Zależą one głównie od tempa wzrostu oraz wielkości nakładów ponoszonych na wytworzenie jednostki przyrostu. Dominującą pozycję w nakładach ponoszonych na produkcję tuczników stanowią koszty paszy, które wahają się w granicach 60–80% wszystkich kosztów produkcji wieprzowiny. 

W ostatnim czasie przemysł mięsny uzależnia cenę żywca wieprzowego od jego mięsności (% mięsa w tuszy). To oznacza, że jakość wyprodukowanego surowca wieprzowego ma również istotny wpływ na efektywność tuczu.

wsparcie za ubój trzody chlewnej

Koszty paszy to ok. 60-80% wszystkich kosztów

Na wielkość przyrostów dobowych, wykorzystanie paszy na 1 kg przyrostu i jakość tuszy wpływa wiele czynników natury genetycznej (rasa, krzyżowanie) oraz pozagenetycznej (płeć, wiek zwierzęcia, wartość pokarmowa paszy, dostęp do paszy, dostęp do wody, temperatura, wilgotność i warunki higieniczne w chlewni). Obecnie istnieją specjalne programy komputerowe, które w zależności od wyżej wymienionych czynników mogą ustalić aktualne zapotrzebowanie na składniki pokarmowe dla tuczników. Przy układaniu dawek pokarmowych i receptur mieszanek paszowych należy brać pod uwagę opisane czynniki, uwzględniając średnie parametry stada.

Obecnie istnieją specjalne programy komputerowe, które w zależności od wyżej wymienionych czynników mogą ustalić aktualne zapotrzebowanie na składniki pokarmowe dla tuczników.

Do tuczu przeznacza się warchlaki o masie ciała 20–35 kg. Powinny to być zwierzęta zdrowe, dobrze wyrośnięte i odrobaczone. Należy też pamiętać, aby do kojców dobierać zwierzęta wyrównane pod względem masy ciała i wieku.

Jak powinno wyglądać żywienie tuczników?

Można  przyjąć, że efektywność tuczu zależy głównie od wielkości dobowych przyrostów masy ciała i zużycia paszy na 1 kg przyrostu. Plan żywienia tuczników powinien uwzględniać 3 okresy: starter, grower i finiszer. W każdym z wymienionych okresów w dawkach pokarmowych dla tuczników musimy zapewnić odpowiedni poziom energii, białka, niektórych egzogennych aminokwasów (lizyny, metioniny, treoniny, tryptofanu), składników mineralnych (Ca, P, Na) i witamin (A, B, D, E i in.). Trzeba jednak pamiętać, że zapotrzebowanie tucznika na składniki pokarmowe zależy od jego masy ciała, tempa wzrostu i rodzaju tuczu (patrz rys. 1).

Żywienie tuczników

Żywienie tuczników powinno odbywać się w oparciu o odpowiednie składniki w paszy. Należy zwracać uwagę na wartość pokarmową mieszanek.

Tucz intensywny i ekstensywny

Obecnie stosowany jest przede wszystkim tucz mięsny, który możemy prowadzić w sposób intensywny bądź ekstensywny. Najczęściej w tuczu intensywnym stosujemy żywienie do woli (ad libitum), podczas którego tuczniki przez cały czas mają swobodny dostęp do paszy. Tucz intensywny charakteryzuje się dużymi przyrostami dobowymi (powyżej 700 g) i prowadzony jest najczęściej z zastosowaniem mieszanek pełnoporcjowych. Tucz ekstensywny można natomiast prowadzić w gospodarstwach, w których wykorzystuje się pasze gospodarskie (zboża, ziemniaki parowane, zielonki i in.) i mieszanki uzupełniające.

Ważne jest ustalenie zapotrzebowania pokarmowego.

Świnie potrzebują składników o wysokich wartościach pokarmowych.

Układanie odpowiedniej dawki dla tucznika

Przed ułożeniem dawki pokarmowej dla tucznika, niezależnie od rodzaju tuczu, najpierw musimy ustalić jego zapotrzebowanie. Dla współcześnie hodowanych ras i krzyżówek o wysokim potencjale genetycznym prawidłowa koncentracja energii metabolicznej w dawkach powinna wynosić 14–15 MJ w 1 kg suchej masy. Odpowiada to 12–13 MJ/kg mieszanki pełnodawkowej. Należy jednak pamiętać, że im tuczniki są młodsze, tym koncentracja energii w dawce powinna być większa, i odwrotnie.

Przykładowo tuczniki w wieku powyżej 5 miesięcy wymagają ok. 13 MJ energii metabolicznej w 1 kg suchej masy paszy.

Żywienie tuczników pod nadzorem

Żywienie tuczników odgrywa decydującą rolę w osiąganiu dobrych wyników produkcyjnych. Co za tym idzie istotnie przyczynia się do opłacalności produkcji. W nowoczesnym żywieniu tuczników zwraca się uwagę na oszczędne gospodarowanie białkiem. Można to osiągnąć dzięki precyzyjnej optymalizacji składu i zawartości aminokwasów egzogennych w paszy. Ma to szczególne znaczenie dla ochrony środowiska, ponieważ ogranicza wydalanie przez zwierzęta produktów przemiany azotowej.

Materiał pochodzi z czasopisma „Trouw i My”

Pszenica ozima RGT TrefferKup teraz Wysoki i stabilny plon nawet na słabszych stanowiskach

Dodaj komentarz