Oparzelizna powierzchniowa vs. skwalan
Oparzelizna powierzchniowa to fizjologiczna choroba jabłek i innych owoców. Jej występowaniu sprzyja ciepła i sucha pogoda podczas wegetacji, a także zbyt wczesny termin zbioru jabłek. Zazwyczaj jej objawy są skutkiem niewłaściwego przechowywania owoców.
Oparzelizna powierzchniowa pojawia się na owocach w czasie ich przechowywania. Jest chorobą, której objawami są nieregularne plamy, typu zaciekowego, koloru brązowego lub herbacianego na skórce. Po dłuższym przetrzymywaniu, na skutek transpiracji skórka zapada się w miąższu. Ta fizjologiczna choroba ujawnia się po 2–3 miesiącach przechowywania np. jabłek. Zazwyczaj zapobiega się jej odpowiednią agrotechniką, zbiorem w określonych dla odmiany terminie oraz odpowiednim przechowywaniem. Czy nowym sposobem na jej ograniczenie może być skwalan?
Spis treści
Czym jest skwalan?
Skwalan* to naturalny związek lipidowy (ester lipidowy), pochodna skwalenu. Ma on działanie ochronne, jest odporny na promieniowanie i
Oparzelizna powierzchniowa to reakcja owoców na m.in. złe: termin zbioru, przygotowanie do przechowania i warunki przechowania
utlenianie. Jest to związek bezbarwny, bezwonny i bezsmakowy. Wykazywać on może także działanie antybakteryjne. W naturze występuje np. w oliwie z oliwek czy w trzcinie cukrowej.
Zdaniem specjalistów od przechowywania owoców może stać się on alternatywą dla sztucznych chemikaliów dotychczas stosowanych do zapobiegania oparzeliźnie powierzchniowej.
Badania nad skwalanem w sadownictwie
Pierwsze badania nad skwalenem, czyli mniej stabilnym prekursorem skwalanu, przeprowadził Eric Curry w 1990 r. Jego badania wykazały, że oparzelizna powierzchniowa jest skutecznie ograniczana przez ten związek. Jednak skwalen otrzymywany jest głównie z oleju z wątroby rekina, co z kolei ogranicza jego podaż i trudno było znaleźć alternatywne jego źródła.
Jednak tak jak w przypadku wielu odkryć pomógł przypadek. Wszystko zaczęło się na Uniwersytecie Talca w Chile, gdzie prowadzono badania nad alternatywnymi do związków chemicznych sposobami zabezpieczenia owoców. Robiono to z myślą o rynku europejskim, gdzie stosowanie syntetycznych przeciwutleniaczy do ochrony owoców jest zakazane.
W pewnym momencie badań przez pomyłkę zamówiono skwalan i skoro już był, to wykorzystano go do testów na jabłkach i gruszkach. Wyniki przeprowadzonych badań okazały się dobre, mimo początkowych problemów z fitotoksycznością. Jednak zmieniono aplikowaną formę, dzięki której produkt okazał się odpowiedni do traktowania i ochrony owoców.
Skwalan vs. oparzelizna powierzchniowa
Testy nad przydatnością skawalanu w uprawie jabłek i gruszek przeprowadzono w Chile i Stanach Zjednoczonych. Próby produktu dotyczyły gruszek odmian Packham’s Triumph i Anjou, jabłkach Granny Smith, Fuji i Red Delicious, począwszy od roku 2019.
Najlepsze wyniki osiągnięto na gruszkach Triumph, o skuteczności powyżej 80%, oraz gruszkach Anjou – powyżej 90%. Własność intelektualna produktu została niedawno licencjonowana przez AgroFresh.
* związek powszechnie wykorzystywany w produkcji kosmetyków jako emolient i środek nawilżający
źródło: italiafruit.net
Obserwuj nas w Google News. Bądź na bieżąco!
